Vier Meiden en La Dolce Vita op Vlieland

Sinds drie jaar heb ik samen met vriendinnen Ka en M een soort van zomertraditie; we gaan er in de vakantiemaand juli een lang weekend op uit met elkaar, ergens in Nederland.  Ka’s dochtertje R (7 jr) is dan ook altijd van de partij en samen hebben we ondertussen al een paar mooie tripjes ondernomen.

Afgelopen zomer besloten Ka en ik, terwijl we aan het werk waren (we zijn nl. naast vriendinnen ook collega’s), spontaan dat we dit jaar een weekendje naar Vlieland zouden gaan. Een paar jaren geleden waren we al met ons vieren op Texel geweest en toen is ook onze zomertraditie en het idee ontstaan om elk jaar een ander Waddeneiland te pakken.
Vorig jaar is het geen eiland geworden (we gingen ‘supertoeristen’ op Volendam 😊) dus daarom vonden we dat het nu echt wel tijd was voor ons volgende Waddeneiland. En het werd Vlie, het kleinste bewoonde eiland van onze Waddeneilanden.
We brachten via app M op de hoogte van onze plannen en zij was ook direct enthousiast. Dus niks stond ons meer in de weg; Boeken!

Ka en ik gingen op zoek naar een leuk logeeradresje. Onze keuze viel op B&B Torenzicht. We stuurden een mailtje en kregen direct antwoord terug dat er nog 2 kamers, met eigen badkamer, te boeken waren. Een super aanbod, dus deal!

Op naar Vlieland

Twee weken later, direct het eerste weekend van onze zomervakantie, stapten we met ons vieren in Kaatjes Kiaatje en we gingen op weg naar Harlingen. Omdat we de auto niet mee konden nemen op Vlie, hadden we een overdekte parkeerplek geregeld bij De Bazuin in Harlingen, recht tegenover de veerboot terminal.

IMG_20170721_075015_073

parkeren in Harlingen bij De Bazuin

We hadden een vroege boot gereserveerd, dus stonden daarom ook al vroeg voor de deur bij De Bazuin. Té vroeg, en wel een half uurtje, ze waren nog niet geopend. Maar het was goed weer, dus wachten was geen probleem. R had ondertussen op de bel gedrukt en was via een intercom in gesprek met de eigenaar (…) Oepsss, sorry! Maar geen probleem, de heren kwamen er aan en wij werden keurig geholpen. Ons Kiaatje werd netjes gestald en wij liepen de dijk op en staken de straat over naar de veerterminal. We hoefde gelukkig niet erg lang te wachten om in te checken voor de veerboot. Een uurtje later voeren we de haven al uit. Vlieland here we come!

Na een mooie boottocht van 1,5 uur kwamen we aan in de haven van Oost-Vlieland. Ons B&B lag aan het einde van de Dorpsstraat dus bepakt en bezakt gingen we met ons vieren op pad. Terwijl we de Dorpsstraat door liepen, zagen we allerlei leuke winkeltjes, fietsverhuurzaken, kroegjes en restaurants. Genoeg om ons dat weekend mee te vermaken.

20170722_163950

B&B Torenzicht Vlieland

Toen we door het hekje de tuin van B&B Torenzicht binnen liepen, werden we helemaal happy. Wat een leuke bed- en breakfast. We liepen een heerlijke tuin in, vol met planten en kruiden en leuke zitplekken. We werden enthousiast begroet door de eigenaren Marjo en Joop die ons een beetje wegwijs maakten en ons naar onze kamers brachten. Twee gezellige kamers, met eigen badkamer. De kamer van Ka en R had zelfs een klein keukentje. Dat kwam goed uit, want we hadden een paar ‘dingetjes’ (een fles wijn voor ons lady’s, en sapjes voor R) ingeslagen die we mooi kwijt konden in de koelkast. Marjo vertelde ons dat in de gemeenschappelijke ruimte vrij gebruik gemaakt kon worden van koffie en thee en dat in de koelkast wijn koud lag. Prima!

20170722_163958

Omdat het ruim lunchtijd was, trokken we het dorp weer in, op zoek naar een lekker plekje in de zon, voor een uitgebreide lunch. En na goed gebruik werd deze natuurlijk genoten met een rosétje 😉 Let the weekend begin; wij waren er klaar voor.

20170721_122855
’s Middags neusden we (al) een beetje rond in een paar winkeltjes en keken ondertussen naar een leuk adresje waar we ’s avonds zouden gaan eten.

We hadden besloten dat we naar het strand wilden lopen om een drankje te doen bij de hotspot van Vlieland, en een paar dagen eerder uitgeroepen tot strandpaviljoen van het jaar, ’t Badhuys. Een leuke wandeling bracht ons al snel aan het strand en bij het paviljoen, waar we heerlijk in de zon genoten van de rest van de middag, met een wijntje en super heerlijke nacho’s (aanrader!!)

IMG_20170721_223831_025

20170721_164458

20170721_170416

de heerlijkste nacho’s ever…

Aan het eind van de middag liepen we terug naar het dorp en toen we weer aankwamen bij ons B&B nestelden we ons daar ook nog even heerlijk in het zonnetje, op het terras, voor een kopje vers geplukte muntthee.

20170722_164008
R had nog nooit zelf verse muntthee ‘gemaakt’, dus zij knipte er lustig op los. Voldoende thee voor ons allemaal. Wat was dit relaxen zeg! ’s Avonds hebben we lekker gegeten en daarna ons eigen flesje wijn nog soldaat gemaakt op het terras van Torenzicht. We hebben heerlijk geslapen (wat is het ’s nachts stil op het eiland! Tja, citygirls…).

De volgende ochtend werden we aangenaam verrast toen we de gezamenlijke ruimte inliepen voor het ontbijt. Joop had een uitgebreid ontbijt klaargemaakt, met een vers geperst sapje, een gekookt eitje, diverse broodsoorten en eigengemaakt jam van Marjo. Heerlijk. We konden ook nog een lunchpakketje maken, de broodzakjes lagen er al voor klaar.

Op fietse…

Omdat we hadden besloten dat we het eiland wilden gaan verkennen op de fiets, gingen we op zoek naar een fietsverhuurder die twee tandemfietsen te huur had. Een gewone en een moeder-kind-tandem.

20170722_163937

Ka en R hadden al vaker op zo’n moeder-kind-tandem gezeten, maar M en ik hadden nog nooit op een tandem gefietst. Dus met veel lol en aangemoedigd door de heren van de verhuur, klommen we op de tandem en fietsten de Dorpsstraat uit. Al trappend, kregen M en ik de goede tandemmodus te pakken en het ging in een lekker tempo over de weg, langs het water, op weg naar het einde van het eiland. Wat was dat genieten zeg. De zon op onze bol en de wind door onze haren.

 

IMG_20170722_145008_060

Met bijna geen auto op de weg, konden we al loltrappend heerlijk doortrappen naast elkaar. Na een stevig eindje fietsen kwamen we uiteindelijk aan bij Het Posthuys het laatste stukje bewoonde wereld van Vlieland. Tijd voor koffie met wat lekkers en genieten van het uitzicht… en weer in de zon! Wat hadden wij het goed.

20170722_114948

20170722_115003

’t Posthuys Vlieland

20170722_115448

Na een tijdje klommen we weer op onze tandems en doken het schelpenfietspad op door de duinen, richting ’t Badhuys, waar we onze dag weer af wilden sluiten.

20170722_114945
Al slingerend en klimmend van duin naar duin, tegenliggers ontwijkend, kwamen we dubbel van het lachen uiteindelijk aan bij ’t Badhuys. En weer konden we een heerlijk in de zon en uit de wind plekje bemachtigen; Tijd voor Apperol spritz en nacho’s, La Dolce Vita op Vlieland.

Toen het tijd werd om richting dorp te gaan, zochten we onze tandems weer op en zoefden we soepeltjes het duin af naar het dorp. Bij ons B&B hebben we nog weer even een bakkie thee gemaakt en daarna was het tijd om ons op te frissen en om te kleden voor het avondeten. Voordat we het door ons uitgekozen restaurant in konden duiken, moesten we nog eerst onze tandems inleveren. Dat lukte gelukkig nog vlak voor sluitingstijd.
De heren zaten al voor de zaak aan een tafeltje relaxed op ons te wachten. Hilariteit alom want we hadden natuurlijk, ad rem als we zijn als communicado’s, op elke opmerking van de heren een antwoord klaar. (yep, ook M zit, net als Ka en ik, in het mooie communicatie vak) Al lachend en gierend liepen we door de Dorpsstraat naar het restaurant voor deze avond: Plezant. Plezant, de naam zegt al genoeg; een super gezellig restaurant met een heerlijke kaart. We hebben hier een hele leuke en lekkere avond gehad, wat ons betreft een aanrader!

Wandelen, regen en het strand van Vlieland

Voor de volgende dag, zondag, was slecht(er) weer voorspeld. Maar dat hield ons niet tegen. Wij gingen wandelen. R was tijdens de voorjaarsvakantie met een vriendje en zijn familie mee geweest naar Vlieland, kamperen op camping Stortemelk, dus dat wilde ze ons laten zien. Op weg naar Stortemelk dus.
We liepen het dorp uit, langs de haven, richting de camping toen we overvallen werden door een regenbui. Gelukkig liepen we op dat moment op een weg met veel bomen, dus daar zijn we tussen en onder gedoken om te schuilen. De regen hield aan en het duurde ons te lang. Omdat “we niet van suiker zijn”, aldus R, liepen we in de regen door naar de camping. Gelukkig konden we in het restaurant annex recreatieruimte van de camping rondom het haardvuur nog een plekje vinden zodat we het einde van de regenbui af konden wachten.
Echt relaxt was het er niet; vanwege de regen was het er bomvol, met hordes gillende en joelende kinderen (incl ouders). Dus zodra het kon, zijn we naar buiten gevlucht. Voor die tijd hebben M en ik nog in de toiletten onze truien droog laten blazen onder de handendroger. Waar zo’n ding al niet goed voor is, haha.

Lopend over de camping, klommen we het duin op naar het strand. We rolden het duin weer af en zagen een lege vlakte voor ons. Geweldig, een heel strand voor ons viertjes!

20170723_111907
Camping Stortemelk ligt op het oostelijk puntje van Vlieland en we wilden via het strand lopen naar ’t Badhuys, dat iets voorbij het midden van het eiland ligt. Een hele wandeling, dus schoenen uit en lopen. Ondertussen zochten M en R de mooiste schelpen en boomden Ka en ik hele einden weg. Dit was ‘wadlopen op het strand’, heerlijk uitwaaien.

20170723_111902
Terwijl de zon zich ondertussen af en toe weer liet zien, zagen we de lucht in de verte toch weer pikzwart worden. Dus we liepen nog even stevig door en kwamen gelukkig nog voor de bui aan bij ’t Badhuys, waar we ondertussen al goed bekend waren en herkend werden door het leuke personeel. Weer vonden we , dit keer binnen, een mooi plekje aan het raam en we bestelden een heerlijke lunch.

20170723_131825

’t Badhuys

Zodra het weer droog was, rende R weer het strand op, om nog meer schelpen te zoeken. M had besloten dat zij bij de haven aan de kant van de Waddenzee oesterschelpen wilde gaan zoeken. Joop van ons B&B had ons verteld waar de mooiste schelpen te vinden waren. Ka en ik besloten nog heerlijk in ’t Badhuys te blijven hangen en we zouden elkaar in het dorp over een paar uurtjes wel weer ontmoeten.
Ka en ik bestelden nog een drankje en nestelden ons op de bank. Ondertussen was er weer een regenbui losgebroken en we kregen een appje met een verzopen foto van M, die ondanks de regen op zoek was naar oesterschelpen.

Toen ook deze bui weer was opgeklaard, liepen Ka, R en ik met ons drietjes op ons gemakkie terug naar het dorp, waar we M zouden ontmoeten.

20170721_184947

 

Toen we haar in de Dorpsstraat weer oppikten vertelde ze ons heel veel mooie schelpen te hebben gevonden, met gevaar voor eigen leven. Heuh? Ja, ze was uitgegleden op de natte gladde stenen en lelijk gevallen. Maar bikkel als ze was, trok ze zich er weinig van aan en we liepen samen terug naar ons B&B, waar we de schelpen konden bewonderen. Echte beauty’s inderdaad! Gul als ze is, mochten ook wij onze keuze doen, dus allemaal waren we voorzien van een paar prachtexemplaren. Die nu liggen te schitteren op mijn dakterras.

Over de richel…

Zoals we inmiddels tot gewoonte hadden gemaakt, pakten we een paar heerlijk warme koppen verse muntthee en daarna doken we onder de douche en kleden we ons om voor het avondeten.
Terwijl we weer lachend en loltrappend door de Dorpsstraat liepen (als je een kind van 7 bij je hebt, heb je een heerlijk excuus om gek te doen op straat) keken we waar we die avond wilden eten. Onze keuze viel op restaurant De Richel, want wij ‘als tuig van de richel’, pasten daar goed bij, vonden we. #lol.

Het was een geweldige keuze, restaurant De Richel. Een klein, maar gezellig restaurantje waar de bediening, incl. eigenaar wel van een lolletje houdt. *Grinzzz*
We klikten geweldig met het personeel en de eigenaar, die door M en Ka nog even werd uitgedaagd om een avondje op stap te gaan met mij, als tegenprestatie omdat hij de extra portie frietjes was vergeten. Hij vroeg ons hoe hij het goed kon maken, waarop ik hem wees dat hij dan maar even op de knieën zou moeten voor excuses. Maar M en Ka stelden voor dat een avondje uit ook een goed idee zou zijn. Al lachend dook hij op de knieën en daarna weer de keuken in. Even later werden wij door hem toegefloten, terwijl hij schalks om de deurpost van de keuken keek, met zijn vrouw er naast: “het mag niet van de vrouw!” riep hij sip naar opzij wijzend. Het hele restaurant bulderde het uit van het lachen, op een ouder echtpaar na dat het hele tafereeltje blijkbaar niet zo amusant vond. 😊 😉
De avond was super, dus wat ons betreft is De Richel een super aanrader!

De vuurtoren van Vlieland

Terwijl we richting ons B&B liepen, besloten we dat we nog een wandeling moesten maken naar de vuurtoren; ons B&B heette niet voor niets Torenzicht. Dus die toren moesten we dan ook van dichtbij bezichtigen.

20170723_203737

Vuurtoren Vlieland

We klommen daarom de trap op de Vuurboetsduin op, naar de vuurtoren. Boven bij de vuurtoren heb je een schitterend uitzicht. Je kunt heel Vlie (over)zien. Als het helder is, kan je zelfs de ‘buur’toren van Texel zien liggen. Rond de vuurtoren kan je heerlijk wandelen. Wij liepen een stukje en eindigden even later beneden op de dijk, aan de kant van de Waddenzee, waar we nog net een schitterende zonsondergang meepikten.

20170723_20370820170723_20573020170723_210531

We eindigden de avond weer op het terras van Torenzicht, waar we nog een paar wijntjes uit de koelkast van het B&B trokken en nagenoten van ons eet-avontuur bij De Richel.

Op huus an…

De volgende dag was het tijd om afscheid te nemen van Marjo en Joop. Na weer een heerlijk ontbijt kletsten we nog wat na met Joop, die ons vertelde dat hij en Marjo de B&B in de verkoop gingen gooien. Jammer zeiden wij, maar hij bezweerde ons dat het alleen verkocht zou worden aan mensen die dezelfde spirit en instelling hadden als hij en Marjo. Ze zouden ons op de hoogte houden…  wat ze ook gedaan hebben, want vorige week kregen we een mailtje dat de verkoop in gang was gezet, maar nog niet afgerond. De boekingen gaan gewoon door en het loopt nog steeds lekker.

20170723_205722

Uitgezwaaid door Joop liepen we bepakt en bezakt weer de Dorpsstraat af richting de veerboot. In de haven hadden we nog tijd over en we zaten weer heerlijk in het zonnetje te wachten tot de boot binnen zou lopen. Na ruim een half uur wachten konden we inschepen en voeren we weer richting Harlingen, waar ons Kiaatje al kant en klaar stond te wachten op ons, voor de parking. Super service van De Bazuin.
Na een paar uurtjes op het gas trappen, waren we weer thuis in Twente en konden we ’s avonds op de bank nagenieten van ons La Dolce Vita-avontuur op Vlieland.

vlieland boot haven

Dat was eiland nummer twee van onze Wadden-bucketlist. Op naar het volgende.
Wad zal het gaan worden volgende jaar? (tips zijn welkom)

Ciao, Ir.

Advertenties

Maastricht ontdekken in een weekend

Vorig weekend bezocht ik samen met vriendin K Maastricht, “de meest Europese stad van Nederland”. Zoals je in mijn vorige blog kunt lezen, logeerden we in het Kaboom hotel, in de wijk Wyck.

Dat Maastricht de meest Europese stad van Nederland wordt genoemd, zie en voel je vanaf het eerste moment. In Maastricht ontmoeten heden en verleden elkaar in oude, diepe grotten, historische gebouwen, designer shops en mooie pleinen met gezellige terrasjes.

In de binnenstad kan je uit je dak gaan als shopaholic; Het is “shop till you drop baby” 😉 Shophotspots zijn het winkelcentrum Entre Deux, met zijn mooie architectuur en mega uitvoering van bekende modehuizen, en winkelcentrum Mosae Forum met leuke winkeltjes. Hier vind je naast de boetiekjes ook een heel bijzondere boekwinkel. In de meer dan 700 jaar oude Dominicanerkerk vind je honderden en honderden boeken; het meest gevarieerde en complete assortiment boeken, lp’s, cd’s en dvd’s. De boekhandel is door The Guardian uitgeroepen tot “the fairest bookshop of the world, a bookshop made in heaven”.

Een stukje geschiedenis

De binnenstad van Maastricht is beschermd stadsgezicht en dat zie je terug in de monumentale gebouwen, de kerken en basilieken en de mooie oude huizen. Je loopt van de Romeinse tijd zo tegen de Renaissance aan. Niet voor niets is Maastricht de tweede monumentenstad van Nederland. Samen met Nijmegen is het ook de oudste stad van Nederland. (ze weten niet goed welke stad het oudst is)
Al slenterend door de stad wandel je door de geschiedenis van Maastricht. Je loopt van de oudste stadspoort van Nederland naar de Vestingwerken en verder naar het ondergrondse gangenstelsel. Vergeet dan niet om langs bakkerij Mathieu Hermans te gaan aan de Zakstraat. Hier maken ze de heerlijkste broden en vlaaien volgens oud ambachtelijk recept. Het brood en gebak is er zo vers, je neemt het warm mee naar huis.

Maastricht – Mosae Trajectum – Castellum Mosae

Mosae Trajectum of Pons Mosae noemden de Romeinen de doorgang, een brug, over de Maas die zij aan het begin van onze jaartelling bouwden. Aan deze doorgang heeft Maastricht haar naam te danken. Ter verdediging van de brug, die de belangrijke verbinding vormde in de Oost-West route, bouwden zij een fort op de westoever van de Maas; het castellum Mosae.
In 1275 stortte de brug in en ter vervanging liet het kapittel van Sint Servaas de Sint Servaasbrug bouwen.

Maas

de Maas

De Helpoort

Wil je de oudste stadspoort van Nederland (1229) zien, dan moet je een bezoekje brengen aan De Helpoort. Niet alleen de oudste, maar ook de enige stadspoort die Maastricht nog heeft. De Helpoort, of Jekerpoort, was onderdeel van de stadswal die in de Middeleeuwen om Maastricht is gebouwd.

De Vestingwerken, de Kazematten en de Grotten van de Sint Pietersberg

Tussen de huizen van de oude binnenstad vind je nog delen van de oude verdedigingswal, de Vestingwerken, die vanaf de Romeinse tijd tot ver in de 19e eeuw zijn gebruikt als bescherming tegen vijandelijke inval. Onderdeel van de vestingwerken zijn de Kazematten, een ondergronds gangenstelsel uit 1579.
Nadat Maastricht in 1867 de status van vestingstad verloor, is een groot deel van de omwalling en vestingwerken gesloopt. Door de 11 km die bewaard is gebleven van het ondergrondse gangenstelsel kan je, onder begeleiding van een gids, een wandeling maken. Je loopt van kruitkamers, via trappen en galerijen naar bomvrije ruimtes. Het is indrukwekkend om te zien en te ervaren hoe goed de stad beveiligd is geweest. Durf je nog verder onder de grond te gaan, dan moet je zeker op tour gaan in het labyrint van de Grotten van de Sint Pietersberg. Dit bestaat uit meer dan 20.000 gangen, waarin vroeger mergel werd gewonnen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de grotten gebruikt als schuil- en onderduikplaats.

20171104_131702

Kerken en Basilieken

In Maastricht vind je meer dan 50 kerken, kloosters, kapelletje en basilieken. Je loopt van de ene kerk naar de andere basiliek. De Sint Janskerk staat op het Vrijthof, naast de Sint Servaasbasiliek. Als je de 80 mtr. hoge toren beklimt, heb je een mooi uitzicht over Maastricht. Maar Maastricht heeft nog een basiliek, nl. de Onze Lieve Vrouwebasiliek. Bekijk je graag oude kerken, dan kan je in Maastricht je hart ophalen 🙂

20171104_113954

Wyck

Zoals ik al schreef. ligt het Kaboom hotel in de wijk Wyck. Wyck is een upcoming wijk met een eigen karakter en de meest trendy buurt van Maastricht. Je vindt er lekkere eettentjes en trendy hotels. Exclusieve winkels en delicatessenzaken naast authentieke speciaalzaken. Én je hebt de Wyck Bazaar. Sinds dit voorjaar foodhotspot van Maastricht. Wyck Bazaar ligt tussen de Rechtstraat en Wycker Grachtstraat. Hier vind je lekker, eerlijk en betaalbaar eten.
In Wyck barst het van de leuke cafeetjes en barretjes. Het is zeker een must-do. Want zoals de Wyckenaren zelf zeggen: “Als je niet in Wyck bent geweest, ben je niet in Maastricht geweest”.

brouwerij De Ridder

Het Jekerkwartier – Quartier Latin van Maastricht

Het Jekerkwartier is het oudste stadsdeel van Maastricht. Hier staan de oude historische gebouwen van de Universiteit. Je kunt er heerlijk shoppen in kleine boetiekjes en ateliers van jonge ontwerpers. Je wandelt langs de oude stadsmuur en de oever van de Jeker, of neemt een kijkje in de ateliers van het Werkgebouw op het terrein van de Tapijn Kazerne. Hier werken vak- en ambachtslieden samen aan de mooiste creaties.

ingang Universiteit

ingang Universiteitsgebouw

20171104_132130
Als je achter het Natuurhistorisch Museum, bij de Heksenstraat, de trap op klimt naar de stadsmuur wandel je zo door de stadstuinen die boven op de muur liggen. En achter Café De Pieter, aan de voet van de oude stadswal, vind je Het Sint Hilariusstraatje, het smalste straatje van Maastricht. In het Jekerkwartier vind je lekkere en gezellige restaurants, zoals Petit Boneur in Achter de Molens. In Petit Bonheur heb je het gevoel dat je in Frankrijk bent. Je kan er zomers en ’s winters heerlijk eten op het binnenterras. Op de kaart staat een mix van Italiaanse en Franse gerechten, gemaakt van verse seizoensgebonden producten.

20171104_13183420171104_131719

Céramique, het andere Maastricht

In de wijk Céramique proef je nog het industriële verleden van de stad. Maar het is ook het nieuwe woon- kantorendeel van Maastricht. Céramique maakt officieel deel uit van Wyck en heeft zijn naam te danken aan de oude keramiekfabriek Société Céramique die in dit deel gevestigd was. Céramique is architectuur en eigentijds eten en drinken bij hotspots zoals sterrenrestaurant Beluga en kunst bekijken in het Bonnefantenmuseum.

Stokstraatkwartier, ‘Mestreechter Geis’

In het Stokstraatkwartier komen alle straten uit op het mooiste plein van Maastricht, het Onze Lieve Vrouweplein. Alle straatjes tussen het Jekerkwartier en de binnenstad vallen onder het Stokstraatkwartier. Een stadsdeel met statige historische panden en de meest luxe en exclusieve winkelstraatjes van Nederland. Je loopt er, net als in Rome, over niet hakjesproof straatjes van kinderköpkes en vindt er het kleinste café van Nederland, het Petit Café Moriaan.

20171104_113508
Op het pleintje van de Kleine Stokstraat staat een bronzen beeldje ‘de Mestreechter Geis‘. Het is een geschenk van de Maastrichtenaren aan burgemeester Baron Michiels van Kessinich voor zijn 25 jarig ambtsjubileum. Mestreechter Geis staat symbool voor de bourgondische Maastrichtenaar.

20171104_115405

Na mijn eerste bezoek aan Maastricht weet ik het zeker, ik ga beslist nog een keer terug naar deze heerlijke stad. En jij? Heeft de Mestreechter Geis ook jou gevangen? 😉

Veel plezier!
Ciao, Ir

 

112 in Maastricht

Afgelopen vrijdag stapten vriendin K en ik in haar autootje voor een time-out, een weekendje qualitytime for friends. Het was weer hard nodig, en we hadden het verdiend, vonden we. Het werd een citytripje in eigen land, want ons landje is mooi en er zijn nog veel mooie steden om te ontdekken. Een van die steden is Maastricht.
Aangezien ik er (schande) nog nooit geweest was, en het voor K al heel veel jaren geleden (ze kan het zich niet eens meer echt herinneren), vonden we dat het hoog tijd werd om kennis te maken met “de plek waar Noord en Zuid elkaar ontmoeten”. Dus, op naar Maastricht.

Een tijd geleden had Suzanne [ @SuusjeHQ ] mij al enthousiast en nieuwsgierig gemaakt naar een heel speciaal hotel in Maastricht; het Kaboom hotel. We hoefden dus helemaal niet na te denken over waar we zouden slapen. Kaboom it is!

Vanuit het mistige Twente zakten we af naar het, beloofd, zonnige Zuiden. Rond tienen vonden we dat het écht tijd was voor koffie. Om ons heen was het nog steeds grijs en mistig. Na een cafeïneshot, inclusief een noten- en een ananastaartje, trapten we nog heel even het gas in en reden Maastricht binnen. Vlak voor Maastricht brak, ja echt, de zon door…

Onze TommieTommie bracht ons keurig bij Q-park De Colonel, dat tegenover Kaboom hotel ligt. Hoe mooi wil je het hebben! Als gast van Kaboom hotel parkeer je daar met korting, voor € 12,00 per 24 uur. Je rijdt de garage in, schuift je bankpas/creditcard in de automaat bij de slagboom en hoppa open gaat de boom. Auto parkeren, tas er uit en de straat oversteken.
Via Kaboom hotel krijg je een uitrijkaart die geldig is voor 24 uur. Die schuif je bij het uitrijden in de automaat bij de slagboom, gevolgd door de bankpas/creditcard waarmee je bent ingereden, en voilá je rijdt de garage weer uit. Parkeer je langer dan (een veelvoud) van 24 uur, betaal je bij via je bankpas/creditcard waarmee je bent ingereden.
Kom je trouwens met de trein, dan zit je ook goed. Station Wyck Maastricht ligt recht tegenover Kaboom hotel. Op dit moment wordt volop gewerkt aan de weg tussen het hotel en het station. Het hele kruispunt ligt op de schop en wordt opnieuw aangelegd. Maar dat doet niets af aan het hotel zelf.

Kaboom!

Kaboom hotel Maastricht

Wij staken de straat over en liepen het hotel binnen. Cool ! Op het moment dat we binnen kwamen, voelden we ons  helemaal op ons gemak. Kaboom is, zoals ze zelf zeggen, “het hotel van morgen, smart, sophisticated en een tikkeltje rebels” 😉 Een boutique design hotel van leuke mensen, voor leuke mensen. Waar in de lobby een hond dienst doet als paraplustandaard en waar we door de dames aan de receptie met een echte lach verwelkomd werden. Overal om ons heen zagen we een ontzettend leuke, eigenzinnige aankleding.

hond of paraplustandaard?

lobby Kaboom

Omdat we vanaf 15.00 uur konden inchecken, lieten we onze tassen achter in de bagageruimte en trokken we de stad in, op zoek naar een gezellig plekje voor de lunch.

Kaboom ligt in Wyck. Al wandelend door deze erg leuke wijk, kwamen we uiteindelijk terecht op het Vrijthof, waar we op het terras van Grand Café Nieuw Bruin een plekje onder een heater vonden. Nieuw Bruin is een aanrader; erg vriendelijk personeel en een goede kaart. We hebben bij Nieuw Bruin van een heerlijke (late)lunch genoten. K’tje een Italiaanse bol met Carpaccio en ik een warme Italiaanse bol met Mozzarella. Vooraf gegaan door een bruin biertje voor K en een Aperol spritz voor mij. We waren niet voor niets op chill-weekend, toch?

Toen was het tijd om op verkenning uit te gaan.

Eigenlijk hadden we gepland om op zaterdag los te gaan met shoppen en ondertussen, op beide dagen, Maastricht te verkennen. Maar van dat verkennen buiten de winkels om is die vrijdagmiddag niet veel gekomen. Te veel leuke winkels en kleding; dat kon echt niet blijven hangen tot de volgende dag… (toch, dames?)
Vol beladen met tassen, met voor ons allebei te leuke jurkjes, rokjes, blouses, sjaal en bikerboots, ploften we tegen het einde van de middag op het terras van De Twee Heeren, aan de Platielstraat. Tijd voor een VrijMiBo met nacho’s.

VrijMiBo op terras bij De Twee Heeren

Euhm… ik maak een lang verhaal kort 🙂 We zijn blijven plakken op het terras van De Twee Heeren. Van een happie eten/dineren is niks meer gekomen. Het werd nl. érg gezellig die avond, met dank aan een leuke groep Nederlandse heren (11) die op bedrijfsuitje in Maastricht waren en 2 gezellige Belgen. Dineren met nacho’s gaat heel goed hoor, hahaha.

vanaf terras De Twee Heeren

112 Kaboom!

Tegen elfen (ja 23.00 uur) checkten we uiteindelijk definitief in bij Kaboom en doken we onze kamer, nummer 112, in. Onze kamer lag aan de straatkant, recht boven de ingang. Wat een gave kamer! Een groot raam tot (bijna) aan de grond en uitzicht op het station. Free wifi. Een flat tv aan de wand. Een cool design bed, met comfy Auping matras en een badkamer met fantastische stortdouche.

Room 112 Kaboom Hotel

badkamer kamer 112 Kaboom

De hele kamer was een en al quirkyness. Van plafond tot muur bekleed met signature behang, waarop de hotelinfo is verwerkt. Nog meer info staat op de tegels in de badkamer, en naast het bed hangt een klok, zonder wijzers. Want je moet in Kaboom/Maastricht genieten en even niet op de tijd letten.

No time…

Je kleding hang je op aan een kapstok-rekstok dat aan het plafond hangt en de bedlampjes zijn al even artistiek.
Nadat we uitgekeken waren in de kamer doken we ons bed in. Wat hebben wij heerlijk (uit)geslapen.

Good Morning

té leuk bedlampje naast je bed in Kaboom

Alle info op de muur

info in de badkamer

De volgende ochtend, na een heerlijke warme douche, konden we ontbijten bij Dadawan. Een goed verzorgd uitgebreid ontbijtbuffet, met zalm, scrambled eggs, vele soorten vers gebakken brood, diverse soorten yoghurt, vers fruit, muesli en cruesli, diverse soorten beleg, zoete broodjes, muffins, spekkoek, koffie, thee, water met munt en sinaasappel, melk, en en en. Te veel om op te noemen. Echt top! Terecht dat Kaboom het zelf aankondigt als “start your day like a champion by feasting from Dadawan’s breakfast buffet. Grab whatever you want. This breakfast buffet probably covers every type of food you love to have in the morning”

Dadawan Maastricht

Leuk detail is dat Dadawan ’s avonds verandert in een gezellig fusion restaurant, waar je je tegoed kunt doen aan sushi, Thai curry, surf ’n turf, hamburgers en nog veel meer. Dus een volgende keer moeten we zéker dineren, en dan wordt het waarschijnlijk bij Dadawan.

Zaterdag scheen de zon en was het 17 graden (in november!) Een heerlijke dag dus om Maastricht verder te verkennen. En, mensen, wat is Maastricht een mooie, gezellige stad. Met heel veel historie, gezellige pleinen met terrasjes,  kinderköpkes in de straatjes en ‘Mestreechter Geis’. Genoeg te zien en te beleven. Je voelt het relaxte Bourgondische overal om je heen. Of zoals ze in Maastricht zelf zeggen: “Maastricht, een plek waar Noord en Zuid elkaar ontmoeten, waar de drie landen die de Euregio vormen, samenkomen en waar je denkt Nederland te hebben verlaten, terwijl je je wel nog op Nederlandse bodem bevindt. Precies daar ligt Maastricht…”

Maastricht is een tweede blog waard, dus…

Nog even wachten, komt eraan
Ciao, Ir

Kopenhagen – daar logeer ik graag

In mijn vorige blog vertelde ik over mijn crush voor Kopenhagen. Een citytrip naar Kopenhagen is, vind ik, altijd een goed idee. Bij mij kriebelt het elk jaar wel een keer en het liefst boek ik dan bij die eerste kriebels een kamer op mijn favoriete logeeradres Urban House.

Urban House Copenhagen by Meininger

Urban House is een cool ho(s)tel in de hippe wijk Vesterbrø, op nog geen twee minuten lopen van het centraal station. Het is dé plek, waar niet alleen de gasten van het ho(s)tel, maar ook de locals elkaar ontmoeten. Als gast heb je de beschikking over een goed bed in leuke kamers. Van 2-persoons kamers tot groepskamers, voor elk wat wils. Urban House is niet alleen geliefd bij de jongere reizigers, ook de wat ouderen voelen zich hier al snel thuis.

Urban House Kopenhagen

Urban House Copenhagen

’s Avonds vermaak je je in de bar van het ho(s)tel, waar ze de lekkerste cocktails voor je klaarmaken en waar regelmatig de leukste – live event – party’s gehouden worden. Alles kan in Urban House, van Netflix-zondagen tot fashionshows.
Zin in een drankje, drop-in, vooral at happy hour. ’s Morgens kan je er genieten van een goed ontbijt, tussen de middag van een lekkere lunch en ’s avonds schuif je aan voor een lekker diner. Heb je trek in een burger? Ook hiervoor kan je er terecht. Urban House heeft een speciale burgerkaart.

Maar Urban House biedt meer;  Geen zin om te ontbijten in de bar? Liever je eigen ontbijtje maken? Dat kan in de gezamenlijke self service keuken. En ondertussen draai je je vuile was in de wasserette. Terwijl je dat wasje draait kan je trouwens ook, als je dat wilt, een filmpje kijken.

 

laundry room Urban House

laundryroom Urban House

gezamenlijke keuken Urban House

fixing breakfast at the selfservice kitchen at Urban House

Heb je even een time-out nodig? Dan kan je terecht in de Lounge-room. Iets meer time-out en rust nodig? No worries; je neemt dan letterlijk een duik in de hang-over-lounge.

hangover room muur

Hangover? Headache? Silence is Golden at the HangOver room Urban House

hangover room Urban House

Dive into the HangOver Room at Urban House

Trouwens, altijd al die ene tattoo willen laten zetten, maar het kwam er maar niet van; dan zit je in Urban House goed. Je vindt er een heuse, erg goede, tattoo-shop, the Wishdom Tattooshop. Dus kom maar op met je sleeve 🙂

trappenhuis Urban House
Verder kan je in Urban House een biljartje leggen in de poolbar of onderuit zakken met een goed boek in de bibliotheek.
Als het weer het toelaat kan je heerlijk buiten genieten in de back yard Green Escape.

Urban House our room

Our room at Urban House

Je snapt nu ondertussen vast wel waarom Urban House mijn favo place to stay in Copenhagen is…

Ibsens Hotel

Maar, zoek je het toch in de echte hotel sferen, dan kan ik je het Ibsens Hotel aan de Vendersgade aanraden. De allereerste keer dat ik in Kopenhagen kwam, logeerden we in het Ibsens. Een eigenzinnig urban boutique hotel. In Ibsens Hotel kan je, als je artiest bent, een deel van je hotelkosten betalen met een door jou gemaakt kunstwerk. Dit wordt dan later weer te koop en tentoon gesteld in het hotel.
Ibsens ligt op 5 minuten lopen van Nørreport station, in de buurt Nansensgade. In deze gezellige buurt vind je diverse cafeetjes, restaurants en galeries. En het ligt op loopafstand van Torvehallerne. (zie mijn vorige Kopenhagen blog)

Ibsens Hotel Kopenhagen1

Ibsens Hotel | photo by Ibsens Hotel

In Ibsens Hotel geniet je van een heerlijk bed in een schone, lekkere en veilige kamer. Het bewijs vind je elke ochtend onder je bed 😉

Ibsens Hotels clean rooms

clean rooms at Ibsens Hotel

Een soort home-away gevoel komt over je. Het hotel heeft nl. een heuse kleine gezellige living room, met open haard, een leesruimte met boeken en een lekkere grote tafel waar je met z’n allen omheen zit en kletst of spelletjes kan doen. De aankleding is echt ‘Deens designish verantwoord’, met mooie meubelen en decoraties.
Overal in het hotel, van de lobby tot in de hotelkamers, vind je kunst. Dit is wat het Ibsens ook zo karakteristiek maakt. Ibsens Hotel is het eerste hotel ter wereld dat upcoming artiesten ondersteunt, door hun een plek te bieden waar zij hun kunst kunnen showen. Maar de kunst kan door hen ook ingezet worden als zgn. artmoney. Een deel van de hotelkosten kunnen de artiesten nl. betalen door middel van hun kunst.

New Nordic Cuisine

In het Ibsens kan je genieten van een heerlijk ontbijtbuffet in de New Nordic Cuisine stijl. Al het eten dat zij serveren is organic, vers en seizoen gerelateerd. Hierbij hanteert het Ibsens zijn eigen zgn. dogma-rules. Al het eten moet voldoen aan hun hoge eisen:
1. Organic / 2. Local / 3. Conventional, echt Deens groenten en fruit /
4. Organic buitenlandse groenten en fruit.
Geloof me, het klinkt niet alleen goed, het smaakt nog beter! Het is een feestje om van je ontbijtje te genieten in de a(r)tmosfeer van het Ibsens Hotel.

Italian in Ibsens.

Tja, en dan dineren in Ibsens. Hier werd ik helemaal blij van. Het Ibsens restaurant La Rocca serveert nl. (h)eerlijke Italiaanse gerechten met de lekkerste wijnen. Zeker de moeite waard om er een tafel te reserveren.

Central Hotel & Café Copenhagen

En dan is er nog het Central Hotel & Cafe in Vesterbrø. Het is het kleinste hotel ter wereld, en ik zou er zo graag een keer willen overnachten. Maar jah, het heeft maar 1 kamer en is (zo goed als altijd) volgeboekt. Overnachten in Central is een kwestie van een lange adem. Ooit lukt het me om in het tweepersoonsbed onder het Royal Eden en Geismar linnen te slapen. Als dat zo is, hoor je er zeker meer van!

Dit zijn mijn favo overnachtingsplekken in Kopenhagen. Vind jij je slaapplekje in Kopenhagen? Waar crash jij het liefst?

Hej, Ciao,
Ir.

 

 

 

 

 

 

La Dolce Vita in Kopenhagen

van focaccia naar smørrebrød

Iedereen die mij kent, en volgt, weet hoeveel ik van Italië houd en dat dit land in mijn hart zit  (nelle cuore).  Maar, er is een stad, up North, die mij op dezelfde manier heeft geraakt, en ook een plekje heeft veroverd… København.

Vanaf de eerste keer dat ik, samen met mijn bff, op citytrip ging naar Kopenhagen, ben ik als een blok gevallen voor de Deense hoofdstad. Er hangt een lekker relaxt sfeertje in de stad. Die sfeer proefden we vanàf het moment dat onze KLM-piloot Captain Kapitein (what’s in a name, en hoe krijg je het voor elkaar 🙂 ) onze plane aan Deense grond zette en wij de luchthaven inliepen.

De Kopenhagenaren (heten ze zo?) zijn vriendelijk, aardig en erg behulpzaam. In Kopenhagen voel ik altijd wat de Denen bedoelen met Hygge. Relax, chill, qualitytime, genieten van de goede dingen. Niet voor niets staat Kopenhagen al tijden in de top 3 van meest leefbare steden ter wereld.

Een eerste indruk; de hotspots van København

Als je om je heen kijkt, is het één en al stijl wat je ziet, met veel kleurige huizen en historische gebouwen. Een gezellige drukke stad waarin iedereen zich lijkt te verplaatsen op de fiets. Kopenhagen is dan ook een echte fietsstad. In 2015 is ze uitgeroepen tot ’s werelds beste fietsstad.

Ik vind het verder opvallend hoe leuk en goed de Kopenhagenaren zich kleden, en wat er allemaal ‘stylish verantwoord’ aan kleding in de winkels hangt. Om jaloers op te worden. In en om Strøget, de langste en oudste autovrije winkelstraat van Europa, kan je wat dat betreft je hart ophalen. Maar dat kan je eigenlijk in elk deel van de stad. Strøget is de ader van de stad en verbindt twee grote pleinen, het Kongens Nytorv en Rådhuspladsen, met elkaar.
Als je je wilt vergapen aan de chique, internationale modehuizen, dan moet je in de buurt van Kongens Nytorv zijn. Ben je gek op schoenen (welke vrouw is dat niet…) dan moet je even doorlopen naar Købmagersgade. En ben je fan van design… what better place to be than Copenhagen. Het grote warenhuis Illums Bolighhus, aan de Amagertorv 10, is hét designmekka, waar je verdeeld over 6 verdiepingen Scandinavische klassiekers en nieuw design vindt naast woonaccessoires, meubelen, tapijten, stoffen, gadgets, cadeaus, en nog veel meer….Het Illums heeft ook nog een paar cafés, een supermarkt en een bakkerij.

Naast het Illums ligt het Royal Kopenhagen, waar het traditionele koninklijke aardewerk/porselein van Denemarken te koop is. Als je er van houdt, en je portemonnee is goed gevuld, kan je hier los gaan. voorbeeldje: in de sale/outlet-afdeling betaal je nog zo’n slordige € 65,00 voor een mok.

Voor een veggie als ik, is Kopenhagen een foodwalhalla. Onze dag begon steevast in Torvehallerne aan de Frederiksborggade 21. Hier scoor je de meest lekkerste ontbijtjes.
Zoek je food, dan zit je hier goed. Torvehallerne is verdeeld over twee markthallen, met bijna 100 stands. Je vindt er van alles. Verse ecologische, biologische producten, heerlijke koffie- en thee, de pap van Grød, het bekende Deense Smørrebrød, chocola, en de lekkerste meeneemmaaltijden.

En heb je het dan over foodwalhalla: waar wij helemaal fan van zijn, is Papirøen. Hier is het streetfood wat de klok slaat. In het oude gebouw van de Procurement Association of the Danisch Press, staan foodtrucks naast foodstalletjes en containers en bars, met de heerlijkste gerechten. Nadat de Danish Press was vertrokken, stonden de hallen er verlaten bij. Twee slimme entrepeneurs, Jesper Møller en Dan Husted, zagen hier een gat in de markt en zij startten Copenhagen Streetfood Papirøen.

papirøen

Papirøen Copenhagen Streetfood

Papirøen ligt aan het water, recht tegenover The Opera and Royal Playhouse en Nyhavn. Helaas sluit Papirøen over een paar maanden, na vier topjaren, zijn deuren. Als je dit jaar nog in Kopenhagen komt, is het zeker een must-go! 22 december is de laatste openingsdag, daarna gaan de deuren definitief dicht. Héél erg jammer. Maar wie weet, duiken ze ergens anders wel weer op in Kopenhagen. You never know.

papiroen crème brulee donut

de lekkerste crème brûlée donut ever

Als je bij Papirøen bent geweest, loop dan vooral door naar de Vrijstaat Christiania. Christiania is een kleurrijke anarchistische wijk, waar sinds 1971 krakers, hippies, kunstenaars en punkers het samen voor het zeggen hebben. Op het verlaten militaire terrein, aan een meer, in Christianshavn hebben zij een vrije staat/stad gesticht, waar eigen wetten en regels gelden en een open handel in softdrugs. Christiania is een mix van hutjes en huizen, kleurrijke muurschilderingen en mooie beeldhouwwerken en kunstwerken van gerecycled materiaal. Alles is collectief bezit. De bewoners betalen geen belastingen en Christiania heeft, voor de bewoners, een eigen munteenheid.
Bezoekers zijn van harte welkom. Je vindt er een markt met oa leuke hippie kleding, cafeetjes en eetgelegenheden. ’s Zomers worden er vaak leuke evenementen in de open lucht georganiseerd. Christiania is uitgegroeid tot een echte toeristische trekker en zeker een bezoek waard. Let op, in Christiania mag niet gefotografeerd worden.

Als je dan terug loopt naar het centrum, loop dan via Nyhavn, de oude zeemansbuurt van Kopenhagen. Nyhavn ligt aan een kanaal dat in de 17e eeuw is gegraven om Kopenhagen te verbinden met de zee. Het is een gezellige buurt met terrasjes, cafés, restaurants, barretjes en prachtige kleurrijke huizen. Je kan er heerlijk op een terrasje aan het water zitten en koekeloeren naar de mensen die voorbij komen. De beroemde schrijver Hans Christian Andersen woonde in Nyhavn, op nummer 20, waar hij oa het sprookje ‘de prinses op de erwt’ schreef. Later woonde hij ook nog op nummer 67 en nummer 18.

Nyhavn

De wijk Vesterbrø is een upcomming, levendige buurt. Je loopt zo vanaf het Centraal Station de Istedgade in. Hier vind je ook mijn favo overnachtingsplek Urban House, waar ik in een volgend blog meer over zal vertellen.
Vesterbrø was de buurt van de hoertjes, junks en porno-etalages. Maar als je iets doorloopt, kom je het ene na het andere leuke winkeltje tegen en gezellige restaurantjes, zoals Neighbourhood. Hier eet je de goddelijkste organic pizza en drink je er ook nog een heerlijke organic wijn bij. En als ik zeg dat je een goddelijke pizza buiten Italië eet, wil dat wat zeggen 😉

Ik kan nog wel uren doorgaan over København, maar voor nu is het genoeg. In een volgend blog vertel ik je meer over waar je goed en gezellig kunt overnachten en uitgaan en Tivoli en meer. Want er is genoeg te doen in Kopenhagen. Dus stay tuned…

Hej, goddag,
Ir.

Enjoy Abruzzo – Holidays (de)stress; the ‘terror’ of free-wifi?

Ik zit heerlijk in de memorie-modus en de ene na de andere herinnering komt naar boven. Al surfend over het wereldwijdeweb en ondertussen mijn diverse TL’s checkende, moet ik weer denken aan een campeervakantie in het mooie Abruzzo op Camping Europe Garden in Silvi, in de buurt van Pescara. Zon, zee, strand, in weer een schitterend deel van Italië. Countrylife met mooie mensen op een mooie camping, met het heerlijkste eten en de lekkerste wijnen. Weg van werk, weg van alle stress… Drie weken ‘total relax’.

De ochtenden begonnen we met een lekker ontbijtje in de zon. Heerlijk geurend vers brood, zo van de lokale bakker, op ons tafeltje voor de tent. Een eitje er bij en ondertussen, af en toe, een snelle check op Nu.nl, Nuzakelijk en natuurlijk de vele social mediakanalen. Want een beetje op de hoogte blijven met de actualiteit wil je natuurlijk wel. En het kon… Want onze camping had free-wifi. Yeah! Dus waarom niet, toch? (ahum).

Maar free-wifi op een camping in Zuid-Italië heeft hele andere waarden dan de free-wifi die wij (verwende) Nederlanders gewend zijn in ons digitale landje. Free-wifi op onze camping, net als op zoveel andere campings, betekende sloooooow wifi. En, als je een tijdje niet online was geweest, moest je weer opnieuw inchecken. Maar hey, wat geeft het, we zijn op vakantie. ‘So what the hack’. Dus wij sprongen even zo makkelijk in een happily-twitter-relax-mode.

‘Back to 2000 IT’ went snel en we ontdekten al snel waar we moesten gaan staan om een goede ontvangst en goed signaal op te vangen.
“Schat, wil je alsjeblieft een stukje opschuiven, want je zit in mijn wifi, denk ik”… “Kom je? Ik heb alles ingepakt voor het strand” “Heuh? oh ja, even wachten, ik verzend net een tweetje met foto naar het thuisfront”…  Als we dit pad nemen, hebben we een betere ontvangst en kan ik ‘m beter verzenden”. Damn.. ‘opgeslagen in concepten, kan niet verzenden’ “Ach dat komt vanavond dan wel”

Maar vaak werd dat ‘we sturen later wel een appje of tweet’ helemaal géén berichtje versturen. Want onze free-wifi connecte niet zo lekker met onze nieuwste van de nieuwste phones. Tweets versturen, inclusief een foto, dat was véél te heavy stuff voor onze camping wifi. Zo af en toe slipte er eentje tussendoor…  Pfffjuuuu yeuhhhh \0/

Ook het telefoontje, zo af en toe naar paps en mams in het regenachtige Nederland, ging slooooow.  Het o zo betrouwbare Vodafone-netwerk, bleek in Abruzzo iets minder betrouwbaar. Ach jaah.. vakantie…

Relaxxx, komt vanavond wel (not).

Het lijkt nu, alsof de wifi-stress ons beheerste, maar niks niet hoor. Onze camping was heerlijk. ’s Avonds was het altijd gezellig aan de poolbar, met muziek, dansen, lekker eten, wijn en mojito’s.

Dankzij Andrea, de enthousiaste, en molto attrativo, teamleader van het camping animazione team, ‘Tchê tcherere tchê tchête’ onze Braziliaanse vriend Gusttavo Lima regelmatig zijn Balada. Het lukte Andrea elke avond weer om zijn, niet minder attrativo, buddy Jean Luca op te zwepen naar hogere DJ-skills, door hem steeds weer aan te moedigen met een  “Vai DeeJaaaaay !!”  [kom op dj!]

Natuurlijk moesten we dit feestje op foto en film zetten. Dus dat deden we ook naar hartenlust. En toen de chefkok ons ook nog eens allemaal rond middernacht verraste met grote pannen free spaghetti Aglio e Olio, moesten we dat natuurlijk direct in een appje aan onze vrienden in Nederland vertellen, met pictures to proof it, of course.
“Hey, surprise surprise… wifi ontvangst en whoosh, weg is het appje, én de spaghetti-foto. “Zie je wel, zo erg is die camping free-wifi niet” Dan ook maar snel even dat belletje naar pap en mam. Grapjuh… dat bleek te veel gevraagd. Twee dingen achter elkaar, no way. Lol. Komt morgen wel.

De volgende dag, ’s avonds, terug van het strand, chilling in mijn hangmat, met een koud roseetje, stukje kaas en olijfjes onder handbereik, lukte het me inderdaad om het belletje naar mijn ouders te doen.

“Hey tutta! Je bent op vakantie! Dus houd dan ook vakantie” appte een van mijn vrienden. Hoe bedoel je? Ik ben hartstikke in relax-mode joh. Dat ik af en toe een paar tweetjes de wereld in slinger, betekent nog niet dat ik geen time-out neem.… who’s counting!?

Al vakantie vierend zagen we zoveel kansen en mogelijkheden voor de camping en de omgeving. En spontaan, al kletsend met de beheerder, tijdens een flesje Montepulciano d’Abruzzo of twee, gingen ’s avonds hele business plannen en pr- en communicatie mogelijkheden over tafel. Je kan dit, je kan zo… en dit zou ook een mooie mogelijkheid zijn…  “Hey tutta! Je bent op vakantie! Dus houd dan ook vakantie” flitste er opeens door mijn hoofd.

Tuurlijk, Abschalten, time-out! we zijn op vakantie, we zijn super relaxed, chilling en genieten van het niks doen! We hebben een super leuke vakantie…

En dat hadden we zeker! La Dolce Vita, tutto.
Drie weken in het mooie Abruzzo, omgeven door mooie lieve mensen in een nog mooiere omgeving met alle goede dingen van mijn Bella Italia, zorgden er voor dat we heerlijk konden ontstressen en Abschalten. Abruzzo is tutto time-out!

Terwijl ik dit schrijf, heb ik snel Gusttavo Lima ‘Tchê tcherere tchê tchê’ opgezocht op YouTube en door het ‘Tchê tcherere tchê tchêt’ heen, hoor ik Andrea weer roepen “Vai DeeJaaaaay !!

We zijn weer aan het werk; op naar de volgende trip.
Want een ding is zeker… Holiday surely de-stresses 😉

Ir.

Destinazione Toscana

Destinazione Toscana

Een tijdje terug kwam ik oude bekenden tegen, die ik zeker al zeven jaar meer gezien had. Dat we elkaar uit het oog zijn verloren, komt omdat ik (terug)verhuisd ben naar mijn geboorteplaats. Grappig, dat je tegen mensen aan kunt lopen, op plaatsen waar je ze totaal niet verwacht. Helaas hadden we niet veel tijd om bij te kletsen, maar we beloofden elkaar om dat snel in te halen. (en dat hebben we ondertussen al meerdere keren gedaan 🙂 )

Door die onverwachte ontmoeting kwamen natuurlijk herinneringen naar boven. En wat ik me vooral herinnerde was dat zij dezelfde liefde voor Italië hebben als ik. Zij zijn totaal verliefd op Toscane. En, denk ik aan Toscane, dan denk ik aan mijn vakanties in dat mooie deel van Italië.

Net als zoveel Italiëgangers heb ik vaak mijn vakantie doorgebracht in Toscane. Maar mijn tripjes gingen niet naar het bekende deel van Toscane, waar zoveel toeristen naar toe trekken. Nee, ik was verliefd geworden op het zuid westelijke deel van Toscane; de Maremma.

Voor mij is de Maremma niet een deel van Toscane, maar een regio op zich. Zo anders dan ‘Noord Toscane’ en met een zo’n eigen cultuur en natuur. Toen ik voor het eerst in de Maremma kwam, was het nog helemaal niet zo toeristisch als nu. Nederlanders bleven binnen de 1000 km grens, dus boven in Toscane in de omgeving van Firenze en Pisa. De Italianen zelf trokken wel graag naar Maremma voor hun vakantie. Én onze koningin Beatrix en haar gezin, die hadden (hebben) een eigen huis op het schiereiland Monte Argentario.

De Maremma was, en is nog steeds, een heerlijk deel van Italië en heeft alles wat je zoekt als je op vakantie bent; zon, zee, mooie natuur, heerlijk eten, wijn en dolce far niente.

Wij (mijn toenmalige partner en ik) kwamen de eerste keer in Toscana/Maremma terecht in Castiglione della Pescaia, op de camping ‘Maremma sans Souci‘. Toen nog een kleine campeggio, heerlijk gelegen in een pijnbomenbos en direct aan zee. Toen wij incheckten vertelde de man aan de receptie ons dat er dit jaar héél veel Ollandesi op de camping waren; met ons meegerekend, hadden ze wel acht Nederlandse gasten! Ik heb de lieve man toen maar niet verteld dat wij heel erg blij waren met zo weinig Nederlanders om ons heen.

We kregen een super plek voor onze tent; in het bos, onder de pineta, op nog geen 100 mtr van zee. Dolce far niente!

De eerste avond al werden we dikke maatjes met de campingbaas – die een klein beetje Nederland sprak – de ‘chief of staff’ en de rest van het team.

Elke morgen stapte de ‘chief of staff’ op zijn Vespa en deed een rondje over de camping, terwijl hij iedereen enthousiast begroette met een  ‘Buongiornooooo!’ ’s Avonds zijn we vaak uitgenodigd en werden er regelmatig een paar flessen ontkurkt, samen met de chief en z’n team. De chief had een vriendin, en samen ‘hokten’ zij in een caravan in de buurt van onze tent. Erg gezellig. Omdat mijn (ex)partner gek was op F1, de Tour de France, de EK’s en WK’s en ik zelf ook geen hekel heb aan deze sporten, werden we vaak door de campingeigenaar en de staff uitgenodigd om samen met hen te genieten van sport en vino. Dat waren ook de avonden/nachten waar we Grappa, in al zijn soorten en smaken, hebben leren drinken 😉

Jarenlang, op veel van onze trips door Italië, kwamen we, hoe dan ook, altijd voor een paar dagen uit op ‘Maremma sans Souci’. Altijd waren we welkom, en kregen we een heerlijk campingplekje – ondanks het bord ‘completo’ bij de ingang – en altijd werden we hartelijk begroet met “Aah, gli Ollandesi !!”

campeggiomaremmasansouci.jpg

Camping ‘Maremma Sans Souci’ is ondertussen uitgegroeid tot een grote camping en het gaat goed met onze vrienden. Nog altijd is het er heerlijk en mooi. Maar die special touch van toen, die is er niet meer, voor mij. Natuurlijk, ik ben veranderd, mijn leventje is veranderd, mij traveling is veranderd, dus logisch dat de klik er niet meer is. Maar de mooie herinneringen zijn er nog steeds. En ik zal ook iedereen die op zoek is naar een mooie camping aan zee, in Toscane, aanraden om door te reizen naar de Maremma en een plekje te reserveren (want dat moet tegenwoordig wel) op ‘Maremma sans Souci’. Ik weet zeker dat de campinggangers er een heerlijke tijd zullen hebben.

Ik betwijfel of de chief of staff nog rondrijdt op zijn Vespa, maar ik hoor nog steeds zijn ‘Buongiornoooo !’

Buon Viaggio !
Ir.

 

Add:
Tuscany has so much to offer for a great vacation. And for those who love good food, “Tuscany is a good starting point for exploring the best in Italian food” as Sara Baker so truly said.
So to complete my ‘Tuscany-tour’ here a 50 good (food) reasons to visit Tuscany.
Enjoy Tuscany, eating like a local! on Tuscanycious.it