Enjoy Abruzzo – Holidays (de)stress; the ‘terror’ of free-wifi?

Ik zit heerlijk in de memorie-modus en de ene na de andere herinnering komt naar boven. Al surfend over het wereldwijdeweb en ondertussen mijn diverse TL’s checkende, moet ik weer denken aan een campeervakantie in het mooie Abruzzo op Camping Europe Garden in Silvi, in de buurt van Pescara. Zon, zee, strand, in weer een schitterend deel van Italië. Countrylife met mooie mensen op een mooie camping, met het heerlijkste eten en de lekkerste wijnen. Weg van werk, weg van alle stress… Drie weken ‘total relax’.

De ochtenden begonnen we met een lekker ontbijtje in de zon. Heerlijk geurend vers brood, zo van de lokale bakker, op ons tafeltje voor de tent. Een eitje er bij en ondertussen, af en toe, een snelle check op Nu.nl, Nuzakelijk en natuurlijk de vele social mediakanalen. Want een beetje op de hoogte blijven met de actualiteit wil je natuurlijk wel. En het kon… Want onze camping had free-wifi. Yeah! Dus waarom niet, toch? (ahum).

Maar free-wifi op een camping in Zuid-Italië heeft hele andere waarden dan de free-wifi die wij (verwende) Nederlanders gewend zijn in ons digitale landje. Free-wifi op onze camping, net als op zoveel andere campings, betekende sloooooow wifi. En, als je een tijdje niet online was geweest, moest je weer opnieuw inchecken. Maar hey, wat geeft het, we zijn op vakantie. ‘So what the hack’. Dus wij sprongen even zo makkelijk in een happily-twitter-relax-mode.

‘Back to 2000 IT’ went snel en we ontdekten al snel waar we moesten gaan staan om een goede ontvangst en goed signaal op te vangen.
“Schat, wil je alsjeblieft een stukje opschuiven, want je zit in mijn wifi, denk ik”… “Kom je? Ik heb alles ingepakt voor het strand” “Heuh? oh ja, even wachten, ik verzend net een tweetje met foto naar het thuisfront”…  Als we dit pad nemen, hebben we een betere ontvangst en kan ik ‘m beter verzenden”. Damn.. ‘opgeslagen in concepten, kan niet verzenden’ “Ach dat komt vanavond dan wel”

Maar vaak werd dat ‘we sturen later wel een appje of tweet’ helemaal géén berichtje versturen. Want onze free-wifi connecte niet zo lekker met onze nieuwste van de nieuwste phones. Tweets versturen, inclusief een foto, dat was véél te heavy stuff voor onze camping wifi. Zo af en toe slipte er eentje tussendoor…  Pfffjuuuu yeuhhhh \0/

Ook het telefoontje, zo af en toe naar paps en mams in het regenachtige Nederland, ging slooooow.  Het o zo betrouwbare Vodafone-netwerk, bleek in Abruzzo iets minder betrouwbaar. Ach jaah.. vakantie…

Relaxxx, komt vanavond wel (not).

Het lijkt nu, alsof de wifi-stress ons beheerste, maar niks niet hoor. Onze camping was heerlijk. ’s Avonds was het altijd gezellig aan de poolbar, met muziek, dansen, lekker eten, wijn en mojito’s.

Dankzij Andrea, de enthousiaste, en molto attrativo, teamleader van het camping animazione team, ‘Tchê tcherere tchê tchête’ onze Braziliaanse vriend Gusttavo Lima regelmatig zijn Balada. Het lukte Andrea elke avond weer om zijn, niet minder attrativo, buddy Jean Luca op te zwepen naar hogere DJ-skills, door hem steeds weer aan te moedigen met een  “Vai DeeJaaaaay !!”  [kom op dj!]

Natuurlijk moesten we dit feestje op foto en film zetten. Dus dat deden we ook naar hartenlust. En toen de chefkok ons ook nog eens allemaal rond middernacht verraste met grote pannen free spaghetti Aglio e Olio, moesten we dat natuurlijk direct in een appje aan onze vrienden in Nederland vertellen, met pictures to proof it, of course.
“Hey, surprise surprise… wifi ontvangst en whoosh, weg is het appje, én de spaghetti-foto. “Zie je wel, zo erg is die camping free-wifi niet” Dan ook maar snel even dat belletje naar pap en mam. Grapjuh… dat bleek te veel gevraagd. Twee dingen achter elkaar, no way. Lol. Komt morgen wel.

De volgende dag, ’s avonds, terug van het strand, chilling in mijn hangmat, met een koud roseetje, stukje kaas en olijfjes onder handbereik, lukte het me inderdaad om het belletje naar mijn ouders te doen.

“Hey tutta! Je bent op vakantie! Dus houd dan ook vakantie” appte een van mijn vrienden. Hoe bedoel je? Ik ben hartstikke in relax-mode joh. Dat ik af en toe een paar tweetjes de wereld in slinger, betekent nog niet dat ik geen time-out neem.… who’s counting!?

Al vakantie vierend zagen we zoveel kansen en mogelijkheden voor de camping en de omgeving. En spontaan, al kletsend met de beheerder, tijdens een flesje Montepulciano d’Abruzzo of twee, gingen ’s avonds hele business plannen en pr- en communicatie mogelijkheden over tafel. Je kan dit, je kan zo… en dit zou ook een mooie mogelijkheid zijn…  “Hey tutta! Je bent op vakantie! Dus houd dan ook vakantie” flitste er opeens door mijn hoofd.

Tuurlijk, Abschalten, time-out! we zijn op vakantie, we zijn super relaxed, chilling en genieten van het niks doen! We hebben een super leuke vakantie…

En dat hadden we zeker! La Dolce Vita, tutto.
Drie weken in het mooie Abruzzo, omgeven door mooie lieve mensen in een nog mooiere omgeving met alle goede dingen van mijn Bella Italia, zorgden er voor dat we heerlijk konden ontstressen en Abschalten. Abruzzo is tutto time-out!

Terwijl ik dit schrijf, heb ik snel Gusttavo Lima ‘Tchê tcherere tchê tchê’ opgezocht op YouTube en door het ‘Tchê tcherere tchê tchêt’ heen, hoor ik Andrea weer roepen “Vai DeeJaaaaay !!

We zijn weer aan het werk; op naar de volgende trip.
Want een ding is zeker… Holiday surely de-stresses 😉

Ir.

Destinazione Toscana

Destinazione Toscana

Een tijdje terug kwam ik oude bekenden tegen, die ik zeker al zeven jaar meer gezien had. Dat we elkaar uit het oog zijn verloren, komt omdat ik (terug)verhuisd ben naar mijn geboorteplaats. Grappig, dat je tegen mensen aan kunt lopen, op plaatsen waar je ze totaal niet verwacht. Helaas hadden we niet veel tijd om bij te kletsen, maar we beloofden elkaar om dat snel in te halen. (en dat hebben we ondertussen al meerdere keren gedaan 🙂 )

Door die onverwachte ontmoeting kwamen natuurlijk herinneringen naar boven. En wat ik me vooral herinnerde was dat zij dezelfde liefde voor Italië hebben als ik. Zij zijn totaal verliefd op Toscane. En, denk ik aan Toscane, dan denk ik aan mijn vakanties in dat mooie deel van Italië.

Net als zoveel Italiëgangers heb ik vaak mijn vakantie doorgebracht in Toscane. Maar mijn tripjes gingen niet naar het bekende deel van Toscane, waar zoveel toeristen naar toe trekken. Nee, ik was verliefd geworden op het zuid westelijke deel van Toscane; de Maremma.

Voor mij is de Maremma niet een deel van Toscane, maar een regio op zich. Zo anders dan ‘Noord Toscane’ en met een zo’n eigen cultuur en natuur. Toen ik voor het eerst in de Maremma kwam, was het nog helemaal niet zo toeristisch als nu. Nederlanders bleven binnen de 1000 km grens, dus boven in Toscane in de omgeving van Firenze en Pisa. De Italianen zelf trokken wel graag naar Maremma voor hun vakantie. Én onze koningin Beatrix en haar gezin, die hadden (hebben) een eigen huis op het schiereiland Monte Argentario.

De Maremma was, en is nog steeds, een heerlijk deel van Italië en heeft alles wat je zoekt als je op vakantie bent; zon, zee, mooie natuur, heerlijk eten, wijn en dolce far niente.

Wij (mijn toenmalige partner en ik) kwamen de eerste keer in Toscana/Maremma terecht in Castiglione della Pescaia, op de camping ‘Maremma sans Souci‘. Toen nog een kleine campeggio, heerlijk gelegen in een pijnbomenbos en direct aan zee. Toen wij incheckten vertelde de man aan de receptie ons dat er dit jaar héél veel Ollandesi op de camping waren; met ons meegerekend, hadden ze wel acht Nederlandse gasten! Ik heb de lieve man toen maar niet verteld dat wij heel erg blij waren met zo weinig Nederlanders om ons heen.

We kregen een super plek voor onze tent; in het bos, onder de pineta, op nog geen 100 mtr van zee. Dolce far niente!

De eerste avond al werden we dikke maatjes met de campingbaas – die een klein beetje Nederland sprak – de ‘chief of staff’ en de rest van het team.

Elke morgen stapte de ‘chief of staff’ op zijn Vespa en deed een rondje over de camping, terwijl hij iedereen enthousiast begroette met een  ‘Buongiornooooo!’ ’s Avonds zijn we vaak uitgenodigd en werden er regelmatig een paar flessen ontkurkt, samen met de chief en z’n team. De chief had een vriendin, en samen ‘hokten’ zij in een caravan in de buurt van onze tent. Erg gezellig. Omdat mijn (ex)partner gek was op F1, de Tour de France, de EK’s en WK’s en ik zelf ook geen hekel heb aan deze sporten, werden we vaak door de campingeigenaar en de staff uitgenodigd om samen met hen te genieten van sport en vino. Dat waren ook de avonden/nachten waar we Grappa, in al zijn soorten en smaken, hebben leren drinken 😉

Jarenlang, op veel van onze trips door Italië, kwamen we, hoe dan ook, altijd voor een paar dagen uit op ‘Maremma sans Souci’. Altijd waren we welkom, en kregen we een heerlijk campingplekje – ondanks het bord ‘completo’ bij de ingang – en altijd werden we hartelijk begroet met “Aah, gli Ollandesi !!”

campeggiomaremmasansouci.jpg

Camping ‘Maremma Sans Souci’ is ondertussen uitgegroeid tot een grote camping en het gaat goed met onze vrienden. Nog altijd is het er heerlijk en mooi. Maar die special touch van toen, die is er niet meer, voor mij. Natuurlijk, ik ben veranderd, mijn leventje is veranderd, mij traveling is veranderd, dus logisch dat de klik er niet meer is. Maar de mooie herinneringen zijn er nog steeds. En ik zal ook iedereen die op zoek is naar een mooie camping aan zee, in Toscane, aanraden om door te reizen naar de Maremma en een plekje te reserveren (want dat moet tegenwoordig wel) op ‘Maremma sans Souci’. Ik weet zeker dat de campinggangers er een heerlijke tijd zullen hebben.

Ik betwijfel of de chief of staff nog rondrijdt op zijn Vespa, maar ik hoor nog steeds zijn ‘Buongiornoooo !’

Buon Viaggio !
Ir.

 

Add:
Tuscany has so much to offer for a great vacation. And for those who love good food, “Tuscany is a good starting point for exploring the best in Italian food” as Sara Baker so truly said.
So to complete my ‘Tuscany-tour’ here a 50 good (food) reasons to visit Tuscany.
Enjoy Tuscany, eating like a local! on Tuscanycious.it