Vier Meiden en La Dolce Vita op Vlieland

Sinds drie jaar heb ik samen met vriendinnen Ka en M een soort van zomertraditie; we gaan er in de vakantiemaand juli een lang weekend op uit met elkaar, ergens in Nederland.  Ka’s dochtertje R (7 jr) is dan ook altijd van de partij en samen hebben we ondertussen al een paar mooie tripjes ondernomen.

Afgelopen zomer besloten Ka en ik, terwijl we aan het werk waren (we zijn nl. naast vriendinnen ook collega’s), spontaan dat we dit jaar een weekendje naar Vlieland zouden gaan. Een paar jaren geleden waren we al met ons vieren op Texel geweest en toen is ook onze zomertraditie en het idee ontstaan om elk jaar een ander Waddeneiland te pakken.
Vorig jaar is het geen eiland geworden (we gingen ‘supertoeristen’ op Volendam 😊) dus daarom vonden we dat het nu echt wel tijd was voor ons volgende Waddeneiland. En het werd Vlie, het kleinste bewoonde eiland van onze Waddeneilanden.
We brachten via app M op de hoogte van onze plannen en zij was ook direct enthousiast. Dus niks stond ons meer in de weg; Boeken!

Ka en ik gingen op zoek naar een leuk logeeradresje. Onze keuze viel op B&B Torenzicht. We stuurden een mailtje en kregen direct antwoord terug dat er nog 2 kamers, met eigen badkamer, te boeken waren. Een super aanbod, dus deal!

Op naar Vlieland

Twee weken later, direct het eerste weekend van onze zomervakantie, stapten we met ons vieren in Kaatjes Kiaatje en we gingen op weg naar Harlingen. Omdat we de auto niet mee konden nemen op Vlie, hadden we een overdekte parkeerplek geregeld bij De Bazuin in Harlingen, recht tegenover de veerboot terminal.

IMG_20170721_075015_073

parkeren in Harlingen bij De Bazuin

We hadden een vroege boot gereserveerd, dus stonden daarom ook al vroeg voor de deur bij De Bazuin. Té vroeg, en wel een half uurtje, ze waren nog niet geopend. Maar het was goed weer, dus wachten was geen probleem. R had ondertussen op de bel gedrukt en was via een intercom in gesprek met de eigenaar (…) Oepsss, sorry! Maar geen probleem, de heren kwamen er aan en wij werden keurig geholpen. Ons Kiaatje werd netjes gestald en wij liepen de dijk op en staken de straat over naar de veerterminal. We hoefde gelukkig niet erg lang te wachten om in te checken voor de veerboot. Een uurtje later voeren we de haven al uit. Vlieland here we come!

Na een mooie boottocht van 1,5 uur kwamen we aan in de haven van Oost-Vlieland. Ons B&B lag aan het einde van de Dorpsstraat dus bepakt en bezakt gingen we met ons vieren op pad. Terwijl we de Dorpsstraat door liepen, zagen we allerlei leuke winkeltjes, fietsverhuurzaken, kroegjes en restaurants. Genoeg om ons dat weekend mee te vermaken.

20170722_163950

B&B Torenzicht Vlieland

Toen we door het hekje de tuin van B&B Torenzicht binnen liepen, werden we helemaal happy. Wat een leuke bed- en breakfast. We liepen een heerlijke tuin in, vol met planten en kruiden en leuke zitplekken. We werden enthousiast begroet door de eigenaren Marjo en Joop die ons een beetje wegwijs maakten en ons naar onze kamers brachten. Twee gezellige kamers, met eigen badkamer. De kamer van Ka en R had zelfs een klein keukentje. Dat kwam goed uit, want we hadden een paar ‘dingetjes’ (een fles wijn voor ons lady’s, en sapjes voor R) ingeslagen die we mooi kwijt konden in de koelkast. Marjo vertelde ons dat in de gemeenschappelijke ruimte vrij gebruik gemaakt kon worden van koffie en thee en dat in de koelkast wijn koud lag. Prima!

20170722_163958

Omdat het ruim lunchtijd was, trokken we het dorp weer in, op zoek naar een lekker plekje in de zon, voor een uitgebreide lunch. En na goed gebruik werd deze natuurlijk genoten met een rosétje 😉 Let the weekend begin; wij waren er klaar voor.

20170721_122855
’s Middags neusden we (al) een beetje rond in een paar winkeltjes en keken ondertussen naar een leuk adresje waar we ’s avonds zouden gaan eten.

We hadden besloten dat we naar het strand wilden lopen om een drankje te doen bij de hotspot van Vlieland, en een paar dagen eerder uitgeroepen tot strandpaviljoen van het jaar, ’t Badhuys. Een leuke wandeling bracht ons al snel aan het strand en bij het paviljoen, waar we heerlijk in de zon genoten van de rest van de middag, met een wijntje en super heerlijke nacho’s (aanrader!!)

IMG_20170721_223831_025

20170721_164458

20170721_170416

de heerlijkste nacho’s ever…

Aan het eind van de middag liepen we terug naar het dorp en toen we weer aankwamen bij ons B&B nestelden we ons daar ook nog even heerlijk in het zonnetje, op het terras, voor een kopje vers geplukte muntthee.

20170722_164008
R had nog nooit zelf verse muntthee ‘gemaakt’, dus zij knipte er lustig op los. Voldoende thee voor ons allemaal. Wat was dit relaxen zeg! ’s Avonds hebben we lekker gegeten en daarna ons eigen flesje wijn nog soldaat gemaakt op het terras van Torenzicht. We hebben heerlijk geslapen (wat is het ’s nachts stil op het eiland! Tja, citygirls…).

De volgende ochtend werden we aangenaam verrast toen we de gezamenlijke ruimte inliepen voor het ontbijt. Joop had een uitgebreid ontbijt klaargemaakt, met een vers geperst sapje, een gekookt eitje, diverse broodsoorten en eigengemaakt jam van Marjo. Heerlijk. We konden ook nog een lunchpakketje maken, de broodzakjes lagen er al voor klaar.

Op fietse…

Omdat we hadden besloten dat we het eiland wilden gaan verkennen op de fiets, gingen we op zoek naar een fietsverhuurder die twee tandemfietsen te huur had. Een gewone en een moeder-kind-tandem.

20170722_163937

Ka en R hadden al vaker op zo’n moeder-kind-tandem gezeten, maar M en ik hadden nog nooit op een tandem gefietst. Dus met veel lol en aangemoedigd door de heren van de verhuur, klommen we op de tandem en fietsten de Dorpsstraat uit. Al trappend, kregen M en ik de goede tandemmodus te pakken en het ging in een lekker tempo over de weg, langs het water, op weg naar het einde van het eiland. Wat was dat genieten zeg. De zon op onze bol en de wind door onze haren.

 

IMG_20170722_145008_060

Met bijna geen auto op de weg, konden we al loltrappend heerlijk doortrappen naast elkaar. Na een stevig eindje fietsen kwamen we uiteindelijk aan bij Het Posthuys het laatste stukje bewoonde wereld van Vlieland. Tijd voor koffie met wat lekkers en genieten van het uitzicht… en weer in de zon! Wat hadden wij het goed.

20170722_114948

20170722_115003

’t Posthuys Vlieland

20170722_115448

Na een tijdje klommen we weer op onze tandems en doken het schelpenfietspad op door de duinen, richting ’t Badhuys, waar we onze dag weer af wilden sluiten.

20170722_114945
Al slingerend en klimmend van duin naar duin, tegenliggers ontwijkend, kwamen we dubbel van het lachen uiteindelijk aan bij ’t Badhuys. En weer konden we een heerlijk in de zon en uit de wind plekje bemachtigen; Tijd voor Apperol spritz en nacho’s, La Dolce Vita op Vlieland.

Toen het tijd werd om richting dorp te gaan, zochten we onze tandems weer op en zoefden we soepeltjes het duin af naar het dorp. Bij ons B&B hebben we nog weer even een bakkie thee gemaakt en daarna was het tijd om ons op te frissen en om te kleden voor het avondeten. Voordat we het door ons uitgekozen restaurant in konden duiken, moesten we nog eerst onze tandems inleveren. Dat lukte gelukkig nog vlak voor sluitingstijd.
De heren zaten al voor de zaak aan een tafeltje relaxed op ons te wachten. Hilariteit alom want we hadden natuurlijk, ad rem als we zijn als communicado’s, op elke opmerking van de heren een antwoord klaar. (yep, ook M zit, net als Ka en ik, in het mooie communicatie vak) Al lachend en gierend liepen we door de Dorpsstraat naar het restaurant voor deze avond: Plezant. Plezant, de naam zegt al genoeg; een super gezellig restaurant met een heerlijke kaart. We hebben hier een hele leuke en lekkere avond gehad, wat ons betreft een aanrader!

Wandelen, regen en het strand van Vlieland

Voor de volgende dag, zondag, was slecht(er) weer voorspeld. Maar dat hield ons niet tegen. Wij gingen wandelen. R was tijdens de voorjaarsvakantie met een vriendje en zijn familie mee geweest naar Vlieland, kamperen op camping Stortemelk, dus dat wilde ze ons laten zien. Op weg naar Stortemelk dus.
We liepen het dorp uit, langs de haven, richting de camping toen we overvallen werden door een regenbui. Gelukkig liepen we op dat moment op een weg met veel bomen, dus daar zijn we tussen en onder gedoken om te schuilen. De regen hield aan en het duurde ons te lang. Omdat “we niet van suiker zijn”, aldus R, liepen we in de regen door naar de camping. Gelukkig konden we in het restaurant annex recreatieruimte van de camping rondom het haardvuur nog een plekje vinden zodat we het einde van de regenbui af konden wachten.
Echt relaxt was het er niet; vanwege de regen was het er bomvol, met hordes gillende en joelende kinderen (incl ouders). Dus zodra het kon, zijn we naar buiten gevlucht. Voor die tijd hebben M en ik nog in de toiletten onze truien droog laten blazen onder de handendroger. Waar zo’n ding al niet goed voor is, haha.

Lopend over de camping, klommen we het duin op naar het strand. We rolden het duin weer af en zagen een lege vlakte voor ons. Geweldig, een heel strand voor ons viertjes!

20170723_111907
Camping Stortemelk ligt op het oostelijk puntje van Vlieland en we wilden via het strand lopen naar ’t Badhuys, dat iets voorbij het midden van het eiland ligt. Een hele wandeling, dus schoenen uit en lopen. Ondertussen zochten M en R de mooiste schelpen en boomden Ka en ik hele einden weg. Dit was ‘wadlopen op het strand’, heerlijk uitwaaien.

20170723_111902
Terwijl de zon zich ondertussen af en toe weer liet zien, zagen we de lucht in de verte toch weer pikzwart worden. Dus we liepen nog even stevig door en kwamen gelukkig nog voor de bui aan bij ’t Badhuys, waar we ondertussen al goed bekend waren en herkend werden door het leuke personeel. Weer vonden we , dit keer binnen, een mooi plekje aan het raam en we bestelden een heerlijke lunch.

20170723_131825

’t Badhuys

Zodra het weer droog was, rende R weer het strand op, om nog meer schelpen te zoeken. M had besloten dat zij bij de haven aan de kant van de Waddenzee oesterschelpen wilde gaan zoeken. Joop van ons B&B had ons verteld waar de mooiste schelpen te vinden waren. Ka en ik besloten nog heerlijk in ’t Badhuys te blijven hangen en we zouden elkaar in het dorp over een paar uurtjes wel weer ontmoeten.
Ka en ik bestelden nog een drankje en nestelden ons op de bank. Ondertussen was er weer een regenbui losgebroken en we kregen een appje met een verzopen foto van M, die ondanks de regen op zoek was naar oesterschelpen.

Toen ook deze bui weer was opgeklaard, liepen Ka, R en ik met ons drietjes op ons gemakkie terug naar het dorp, waar we M zouden ontmoeten.

20170721_184947

 

Toen we haar in de Dorpsstraat weer oppikten vertelde ze ons heel veel mooie schelpen te hebben gevonden, met gevaar voor eigen leven. Heuh? Ja, ze was uitgegleden op de natte gladde stenen en lelijk gevallen. Maar bikkel als ze was, trok ze zich er weinig van aan en we liepen samen terug naar ons B&B, waar we de schelpen konden bewonderen. Echte beauty’s inderdaad! Gul als ze is, mochten ook wij onze keuze doen, dus allemaal waren we voorzien van een paar prachtexemplaren. Die nu liggen te schitteren op mijn dakterras.

Over de richel…

Zoals we inmiddels tot gewoonte hadden gemaakt, pakten we een paar heerlijk warme koppen verse muntthee en daarna doken we onder de douche en kleden we ons om voor het avondeten.
Terwijl we weer lachend en loltrappend door de Dorpsstraat liepen (als je een kind van 7 bij je hebt, heb je een heerlijk excuus om gek te doen op straat) keken we waar we die avond wilden eten. Onze keuze viel op restaurant De Richel, want wij ‘als tuig van de richel’, pasten daar goed bij, vonden we. #lol.

Het was een geweldige keuze, restaurant De Richel. Een klein, maar gezellig restaurantje waar de bediening, incl. eigenaar wel van een lolletje houdt. *Grinzzz*
We klikten geweldig met het personeel en de eigenaar, die door M en Ka nog even werd uitgedaagd om een avondje op stap te gaan met mij, als tegenprestatie omdat hij de extra portie frietjes was vergeten. Hij vroeg ons hoe hij het goed kon maken, waarop ik hem wees dat hij dan maar even op de knieën zou moeten voor excuses. Maar M en Ka stelden voor dat een avondje uit ook een goed idee zou zijn. Al lachend dook hij op de knieën en daarna weer de keuken in. Even later werden wij door hem toegefloten, terwijl hij schalks om de deurpost van de keuken keek, met zijn vrouw er naast: “het mag niet van de vrouw!” riep hij sip naar opzij wijzend. Het hele restaurant bulderde het uit van het lachen, op een ouder echtpaar na dat het hele tafereeltje blijkbaar niet zo amusant vond. 😊 😉
De avond was super, dus wat ons betreft is De Richel een super aanrader!

De vuurtoren van Vlieland

Terwijl we richting ons B&B liepen, besloten we dat we nog een wandeling moesten maken naar de vuurtoren; ons B&B heette niet voor niets Torenzicht. Dus die toren moesten we dan ook van dichtbij bezichtigen.

20170723_203737

Vuurtoren Vlieland

We klommen daarom de trap op de Vuurboetsduin op, naar de vuurtoren. Boven bij de vuurtoren heb je een schitterend uitzicht. Je kunt heel Vlie (over)zien. Als het helder is, kan je zelfs de ‘buur’toren van Texel zien liggen. Rond de vuurtoren kan je heerlijk wandelen. Wij liepen een stukje en eindigden even later beneden op de dijk, aan de kant van de Waddenzee, waar we nog net een schitterende zonsondergang meepikten.

20170723_20370820170723_20573020170723_210531

We eindigden de avond weer op het terras van Torenzicht, waar we nog een paar wijntjes uit de koelkast van het B&B trokken en nagenoten van ons eet-avontuur bij De Richel.

Op huus an…

De volgende dag was het tijd om afscheid te nemen van Marjo en Joop. Na weer een heerlijk ontbijt kletsten we nog wat na met Joop, die ons vertelde dat hij en Marjo de B&B in de verkoop gingen gooien. Jammer zeiden wij, maar hij bezweerde ons dat het alleen verkocht zou worden aan mensen die dezelfde spirit en instelling hadden als hij en Marjo. Ze zouden ons op de hoogte houden…  wat ze ook gedaan hebben, want vorige week kregen we een mailtje dat de verkoop in gang was gezet, maar nog niet afgerond. De boekingen gaan gewoon door en het loopt nog steeds lekker.

20170723_205722

Uitgezwaaid door Joop liepen we bepakt en bezakt weer de Dorpsstraat af richting de veerboot. In de haven hadden we nog tijd over en we zaten weer heerlijk in het zonnetje te wachten tot de boot binnen zou lopen. Na ruim een half uur wachten konden we inschepen en voeren we weer richting Harlingen, waar ons Kiaatje al kant en klaar stond te wachten op ons, voor de parking. Super service van De Bazuin.
Na een paar uurtjes op het gas trappen, waren we weer thuis in Twente en konden we ’s avonds op de bank nagenieten van ons La Dolce Vita-avontuur op Vlieland.

vlieland boot haven

Dat was eiland nummer twee van onze Wadden-bucketlist. Op naar het volgende.
Wad zal het gaan worden volgende jaar? (tips zijn welkom)

Ciao, Ir.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s