Enjoy Abruzzo – Holidays (de)stress; the ‘terror’ of free-wifi?

Ik zit heerlijk in de memorie-modus en de ene na de andere herinnering komt naar boven. Al surfend over het wereldwijdeweb en ondertussen mijn diverse TL’s checkende, moet ik weer denken aan een campeervakantie in het mooie Abruzzo op Camping Europe Garden in Silvi, in de buurt van Pescara. Zon, zee, strand, in weer een schitterend deel van Italië. Countrylife met mooie mensen op een mooie camping, met het heerlijkste eten en de lekkerste wijnen. Weg van werk, weg van alle stress… Drie weken ‘total relax’.

De ochtenden begonnen we met een lekker ontbijtje in de zon. Heerlijk geurend vers brood, zo van de lokale bakker, op ons tafeltje voor de tent. Een eitje er bij en ondertussen, af en toe, een snelle check op Nu.nl, Nuzakelijk en natuurlijk de vele social mediakanalen. Want een beetje op de hoogte blijven met de actualiteit wil je natuurlijk wel. En het kon… Want onze camping had free-wifi. Yeah! Dus waarom niet, toch? (ahum).

Maar free-wifi op een camping in Zuid-Italië heeft hele andere waarden dan de free-wifi die wij (verwende) Nederlanders gewend zijn in ons digitale landje. Free-wifi op onze camping, net als op zoveel andere campings, betekende sloooooow wifi. En, als je een tijdje niet online was geweest, moest je weer opnieuw inchecken. Maar hey, wat geeft het, we zijn op vakantie. ‘So what the hack’. Dus wij sprongen even zo makkelijk in een happily-twitter-relax-mode.

‘Back to 2000 IT’ went snel en we ontdekten al snel waar we moesten gaan staan om een goede ontvangst en goed signaal op te vangen.
“Schat, wil je alsjeblieft een stukje opschuiven, want je zit in mijn wifi, denk ik”… “Kom je? Ik heb alles ingepakt voor het strand” “Heuh? oh ja, even wachten, ik verzend net een tweetje met foto naar het thuisfront”…  Als we dit pad nemen, hebben we een betere ontvangst en kan ik ‘m beter verzenden”. Damn.. ‘opgeslagen in concepten, kan niet verzenden’ “Ach dat komt vanavond dan wel”

Maar vaak werd dat ‘we sturen later wel een appje of tweet’ helemaal géén berichtje versturen. Want onze free-wifi connecte niet zo lekker met onze nieuwste van de nieuwste phones. Tweets versturen, inclusief een foto, dat was véél te heavy stuff voor onze camping wifi. Zo af en toe slipte er eentje tussendoor…  Pfffjuuuu yeuhhhh \0/

Ook het telefoontje, zo af en toe naar paps en mams in het regenachtige Nederland, ging slooooow.  Het o zo betrouwbare Vodafone-netwerk, bleek in Abruzzo iets minder betrouwbaar. Ach jaah.. vakantie…

Relaxxx, komt vanavond wel (not).

Het lijkt nu, alsof de wifi-stress ons beheerste, maar niks niet hoor. Onze camping was heerlijk. ’s Avonds was het altijd gezellig aan de poolbar, met muziek, dansen, lekker eten, wijn en mojito’s.

Dankzij Andrea, de enthousiaste, en molto attrativo, teamleader van het camping animazione team, ‘Tchê tcherere tchê tchête’ onze Braziliaanse vriend Gusttavo Lima regelmatig zijn Balada. Het lukte Andrea elke avond weer om zijn, niet minder attrativo, buddy Jean Luca op te zwepen naar hogere DJ-skills, door hem steeds weer aan te moedigen met een  “Vai DeeJaaaaay !!”  [kom op dj!]

Natuurlijk moesten we dit feestje op foto en film zetten. Dus dat deden we ook naar hartenlust. En toen de chefkok ons ook nog eens allemaal rond middernacht verraste met grote pannen free spaghetti Aglio e Olio, moesten we dat natuurlijk direct in een appje aan onze vrienden in Nederland vertellen, met pictures to proof it, of course.
“Hey, surprise surprise… wifi ontvangst en whoosh, weg is het appje, én de spaghetti-foto. “Zie je wel, zo erg is die camping free-wifi niet” Dan ook maar snel even dat belletje naar pap en mam. Grapjuh… dat bleek te veel gevraagd. Twee dingen achter elkaar, no way. Lol. Komt morgen wel.

De volgende dag, ’s avonds, terug van het strand, chilling in mijn hangmat, met een koud roseetje, stukje kaas en olijfjes onder handbereik, lukte het me inderdaad om het belletje naar mijn ouders te doen.

“Hey tutta! Je bent op vakantie! Dus houd dan ook vakantie” appte een van mijn vrienden. Hoe bedoel je? Ik ben hartstikke in relax-mode joh. Dat ik af en toe een paar tweetjes de wereld in slinger, betekent nog niet dat ik geen time-out neem.… who’s counting!?

Al vakantie vierend zagen we zoveel kansen en mogelijkheden voor de camping en de omgeving. En spontaan, al kletsend met de beheerder, tijdens een flesje Montepulciano d’Abruzzo of twee, gingen ’s avonds hele business plannen en pr- en communicatie mogelijkheden over tafel. Je kan dit, je kan zo… en dit zou ook een mooie mogelijkheid zijn…  “Hey tutta! Je bent op vakantie! Dus houd dan ook vakantie” flitste er opeens door mijn hoofd.

Tuurlijk, Abschalten, time-out! we zijn op vakantie, we zijn super relaxed, chilling en genieten van het niks doen! We hebben een super leuke vakantie…

En dat hadden we zeker! La Dolce Vita, tutto.
Drie weken in het mooie Abruzzo, omgeven door mooie lieve mensen in een nog mooiere omgeving met alle goede dingen van mijn Bella Italia, zorgden er voor dat we heerlijk konden ontstressen en Abschalten. Abruzzo is tutto time-out!

Terwijl ik dit schrijf, heb ik snel Gusttavo Lima ‘Tchê tcherere tchê tchê’ opgezocht op YouTube en door het ‘Tchê tcherere tchê tchêt’ heen, hoor ik Andrea weer roepen “Vai DeeJaaaaay !!

We zijn weer aan het werk; op naar de volgende trip.
Want een ding is zeker… Holiday surely de-stresses 😉

Ir.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s