La Dolce Vita in Kopenhagen

van focaccia naar smørrebrød

Iedereen die mij kent, en volgt, weet hoeveel ik van Italië houd en dat dit land in mijn hart zit  (nelle cuore).  Maar, er is een stad, up North, die mij op dezelfde manier heeft geraakt, en ook een plekje heeft veroverd… København.

Vanaf de eerste keer dat ik, samen met mijn bff, op citytrip ging naar Kopenhagen, ben ik als een blok gevallen voor de Deense hoofdstad. Er hangt een lekker relaxt sfeertje in de stad. Die sfeer proefden we vanàf het moment dat onze KLM-piloot Captain Kapitein (what’s in a name, en hoe krijg je het voor elkaar 🙂 ) onze plane aan Deense grond zette en wij de luchthaven inliepen.

De Kopenhagenaren (heten ze zo?) zijn vriendelijk, aardig en erg behulpzaam. In Kopenhagen voel ik altijd wat de Denen bedoelen met Hygge. Relax, chill, qualitytime, genieten van de goede dingen. Niet voor niets staat Kopenhagen al tijden in de top 3 van meest leefbare steden ter wereld.

Een eerste indruk; de hotspots van København

Als je om je heen kijkt, is het één en al stijl wat je ziet, met veel kleurige huizen en historische gebouwen. Een gezellige drukke stad waarin iedereen zich lijkt te verplaatsen op de fiets. Kopenhagen is dan ook een echte fietsstad. In 2015 is ze uitgeroepen tot ’s werelds beste fietsstad.

Ik vind het verder opvallend hoe leuk en goed de Kopenhagenaren zich kleden, en wat er allemaal ‘stylish verantwoord’ aan kleding in de winkels hangt. Om jaloers op te worden. In en om Strøget, de langste en oudste autovrije winkelstraat van Europa, kan je wat dat betreft je hart ophalen. Maar dat kan je eigenlijk in elk deel van de stad. Strøget is de ader van de stad en verbindt twee grote pleinen, het Kongens Nytorv en Rådhuspladsen, met elkaar.
Als je je wilt vergapen aan de chique, internationale modehuizen, dan moet je in de buurt van Kongens Nytorv zijn. Ben je gek op schoenen (welke vrouw is dat niet…) dan moet je even doorlopen naar Købmagersgade. En ben je fan van design… what better place to be than Copenhagen. Het grote warenhuis Illums Bolighhus, aan de Amagertorv 10, is hét designmekka, waar je verdeeld over 6 verdiepingen Scandinavische klassiekers en nieuw design vindt naast woonaccessoires, meubelen, tapijten, stoffen, gadgets, cadeaus, en nog veel meer….Het Illums heeft ook nog een paar cafés, een supermarkt en een bakkerij.

Naast het Illums ligt het Royal Kopenhagen, waar het traditionele koninklijke aardewerk/porselein van Denemarken te koop is. Als je er van houdt, en je portemonnee is goed gevuld, kan je hier los gaan. voorbeeldje: in de sale/outlet-afdeling betaal je nog zo’n slordige € 65,00 voor een mok.

Voor een veggie als ik, is Kopenhagen een foodwalhalla. Onze dag begon steevast in Torvehallerne aan de Frederiksborggade 21. Hier scoor je de meest lekkerste ontbijtjes.
Zoek je food, dan zit je hier goed. Torvehallerne is verdeeld over twee markthallen, met bijna 100 stands. Je vindt er van alles. Verse ecologische, biologische producten, heerlijke koffie- en thee, de pap van Grød, het bekende Deense Smørrebrød, chocola, en de lekkerste meeneemmaaltijden.

En heb je het dan over foodwalhalla: waar wij helemaal fan van zijn, is Papirøen. Hier is het streetfood wat de klok slaat. In het oude gebouw van de Procurement Association of the Danisch Press, staan foodtrucks naast foodstalletjes en containers en bars, met de heerlijkste gerechten. Nadat de Danish Press was vertrokken, stonden de hallen er verlaten bij. Twee slimme entrepeneurs, Jesper Møller en Dan Husted, zagen hier een gat in de markt en zij startten Copenhagen Streetfood Papirøen.

papirøen

Papirøen Copenhagen Streetfood

Papirøen ligt aan het water, recht tegenover The Opera and Royal Playhouse en Nyhavn. Helaas sluit Papirøen over een paar maanden, na vier topjaren, zijn deuren. Als je dit jaar nog in Kopenhagen komt, is het zeker een must-go! 22 december is de laatste openingsdag, daarna gaan de deuren definitief dicht. Héél erg jammer. Maar wie weet, duiken ze ergens anders wel weer op in Kopenhagen. You never know.

papiroen crème brulee donut

de lekkerste crème brûlée donut ever

Als je bij Papirøen bent geweest, loop dan vooral door naar de Vrijstaat Christiania. Christiania is een kleurrijke anarchistische wijk, waar sinds 1971 krakers, hippies, kunstenaars en punkers het samen voor het zeggen hebben. Op het verlaten militaire terrein, aan een meer, in Christianshavn hebben zij een vrije staat/stad gesticht, waar eigen wetten en regels gelden en een open handel in softdrugs. Christiania is een mix van hutjes en huizen, kleurrijke muurschilderingen en mooie beeldhouwwerken en kunstwerken van gerecycled materiaal. Alles is collectief bezit. De bewoners betalen geen belastingen en Christiania heeft, voor de bewoners, een eigen munteenheid.
Bezoekers zijn van harte welkom. Je vindt er een markt met oa leuke hippie kleding, cafeetjes en eetgelegenheden. ’s Zomers worden er vaak leuke evenementen in de open lucht georganiseerd. Christiania is uitgegroeid tot een echte toeristische trekker en zeker een bezoek waard. Let op, in Christiania mag niet gefotografeerd worden.

Als je dan terug loopt naar het centrum, loop dan via Nyhavn, de oude zeemansbuurt van Kopenhagen. Nyhavn ligt aan een kanaal dat in de 17e eeuw is gegraven om Kopenhagen te verbinden met de zee. Het is een gezellige buurt met terrasjes, cafés, restaurants, barretjes en prachtige kleurrijke huizen. Je kan er heerlijk op een terrasje aan het water zitten en koekeloeren naar de mensen die voorbij komen. De beroemde schrijver Hans Christian Andersen woonde in Nyhavn, op nummer 20, waar hij oa het sprookje ‘de prinses op de erwt’ schreef. Later woonde hij ook nog op nummer 67 en nummer 18.

Nyhavn

De wijk Vesterbrø is een upcomming, levendige buurt. Je loopt zo vanaf het Centraal Station de Istedgade in. Hier vind je ook mijn favo overnachtingsplek Urban House, waar ik in een volgend blog meer over zal vertellen.
Vesterbrø was de buurt van de hoertjes, junks en porno-etalages. Maar als je iets doorloopt, kom je het ene na het andere leuke winkeltje tegen en gezellige restaurantjes, zoals Neighbourhood. Hier eet je de goddelijkste organic pizza en drink je er ook nog een heerlijke organic wijn bij. En als ik zeg dat je een goddelijke pizza buiten Italië eet, wil dat wat zeggen 😉

Ik kan nog wel uren doorgaan over København, maar voor nu is het genoeg. In een volgend blog vertel ik je meer over waar je goed en gezellig kunt overnachten en uitgaan en Tivoli en meer. Want er is genoeg te doen in Kopenhagen. Dus stay tuned…

Hej, goddag,
Ir.

Advertenties

Enjoy Abruzzo – Holidays (de)stress; the ‘terror’ of free-wifi?

Ik zit heerlijk in de memorie-modus en de ene na de andere herinnering komt naar boven. Al surfend over het wereldwijdeweb en ondertussen mijn diverse TL’s checkende, moet ik weer denken aan een campeervakantie in het mooie Abruzzo op Camping Europe Garden in Silvi, in de buurt van Pescara. Zon, zee, strand, in weer een schitterend deel van Italië. Countrylife met mooie mensen op een mooie camping, met het heerlijkste eten en de lekkerste wijnen. Weg van werk, weg van alle stress… Drie weken ‘total relax’.

De ochtenden begonnen we met een lekker ontbijtje in de zon. Heerlijk geurend vers brood, zo van de lokale bakker, op ons tafeltje voor de tent. Een eitje er bij en ondertussen, af en toe, een snelle check op Nu.nl, Nuzakelijk en natuurlijk de vele social mediakanalen. Want een beetje op de hoogte blijven met de actualiteit wil je natuurlijk wel. En het kon… Want onze camping had free-wifi. Yeah! Dus waarom niet, toch? (ahum).

Maar free-wifi op een camping in Zuid-Italië heeft hele andere waarden dan de free-wifi die wij (verwende) Nederlanders gewend zijn in ons digitale landje. Free-wifi op onze camping, net als op zoveel andere campings, betekende sloooooow wifi. En, als je een tijdje niet online was geweest, moest je weer opnieuw inchecken. Maar hey, wat geeft het, we zijn op vakantie. ‘So what the hack’. Dus wij sprongen even zo makkelijk in een happily-twitter-relax-mode.

‘Back to 2000 IT’ went snel en we ontdekten al snel waar we moesten gaan staan om een goede ontvangst en goed signaal op te vangen.
“Schat, wil je alsjeblieft een stukje opschuiven, want je zit in mijn wifi, denk ik”… “Kom je? Ik heb alles ingepakt voor het strand” “Heuh? oh ja, even wachten, ik verzend net een tweetje met foto naar het thuisfront”…  Als we dit pad nemen, hebben we een betere ontvangst en kan ik ‘m beter verzenden”. Damn.. ‘opgeslagen in concepten, kan niet verzenden’ “Ach dat komt vanavond dan wel”

Maar vaak werd dat ‘we sturen later wel een appje of tweet’ helemaal géén berichtje versturen. Want onze free-wifi connecte niet zo lekker met onze nieuwste van de nieuwste phones. Tweets versturen, inclusief een foto, dat was véél te heavy stuff voor onze camping wifi. Zo af en toe slipte er eentje tussendoor…  Pfffjuuuu yeuhhhh \0/

Ook het telefoontje, zo af en toe naar paps en mams in het regenachtige Nederland, ging slooooow.  Het o zo betrouwbare Vodafone-netwerk, bleek in Abruzzo iets minder betrouwbaar. Ach jaah.. vakantie…

Relaxxx, komt vanavond wel (not).

Het lijkt nu, alsof de wifi-stress ons beheerste, maar niks niet hoor. Onze camping was heerlijk. ’s Avonds was het altijd gezellig aan de poolbar, met muziek, dansen, lekker eten, wijn en mojito’s.

Dankzij Andrea, de enthousiaste, en molto attrativo, teamleader van het camping animazione team, ‘Tchê tcherere tchê tchête’ onze Braziliaanse vriend Gusttavo Lima regelmatig zijn Balada. Het lukte Andrea elke avond weer om zijn, niet minder attrativo, buddy Jean Luca op te zwepen naar hogere DJ-skills, door hem steeds weer aan te moedigen met een  “Vai DeeJaaaaay !!”  [kom op dj!]

Natuurlijk moesten we dit feestje op foto en film zetten. Dus dat deden we ook naar hartenlust. En toen de chefkok ons ook nog eens allemaal rond middernacht verraste met grote pannen free spaghetti Aglio e Olio, moesten we dat natuurlijk direct in een appje aan onze vrienden in Nederland vertellen, met pictures to proof it, of course.
“Hey, surprise surprise… wifi ontvangst en whoosh, weg is het appje, én de spaghetti-foto. “Zie je wel, zo erg is die camping free-wifi niet” Dan ook maar snel even dat belletje naar pap en mam. Grapjuh… dat bleek te veel gevraagd. Twee dingen achter elkaar, no way. Lol. Komt morgen wel.

De volgende dag, ’s avonds, terug van het strand, chilling in mijn hangmat, met een koud roseetje, stukje kaas en olijfjes onder handbereik, lukte het me inderdaad om het belletje naar mijn ouders te doen.

“Hey tutta! Je bent op vakantie! Dus houd dan ook vakantie” appte een van mijn vrienden. Hoe bedoel je? Ik ben hartstikke in relax-mode joh. Dat ik af en toe een paar tweetjes de wereld in slinger, betekent nog niet dat ik geen time-out neem.… who’s counting!?

Al vakantie vierend zagen we zoveel kansen en mogelijkheden voor de camping en de omgeving. En spontaan, al kletsend met de beheerder, tijdens een flesje Montepulciano d’Abruzzo of twee, gingen ’s avonds hele business plannen en pr- en communicatie mogelijkheden over tafel. Je kan dit, je kan zo… en dit zou ook een mooie mogelijkheid zijn…  “Hey tutta! Je bent op vakantie! Dus houd dan ook vakantie” flitste er opeens door mijn hoofd.

Tuurlijk, Abschalten, time-out! we zijn op vakantie, we zijn super relaxed, chilling en genieten van het niks doen! We hebben een super leuke vakantie…

En dat hadden we zeker! La Dolce Vita, tutto.
Drie weken in het mooie Abruzzo, omgeven door mooie lieve mensen in een nog mooiere omgeving met alle goede dingen van mijn Bella Italia, zorgden er voor dat we heerlijk konden ontstressen en Abschalten. Abruzzo is tutto time-out!

Terwijl ik dit schrijf, heb ik snel Gusttavo Lima ‘Tchê tcherere tchê tchê’ opgezocht op YouTube en door het ‘Tchê tcherere tchê tchêt’ heen, hoor ik Andrea weer roepen “Vai DeeJaaaaay !!

We zijn weer aan het werk; op naar de volgende trip.
Want een ding is zeker… Holiday surely de-stresses 😉

Ir.

Destinazione Toscana

Destinazione Toscana

Een tijdje terug kwam ik oude bekenden tegen, die ik zeker al zeven jaar meer gezien had. Dat we elkaar uit het oog zijn verloren, komt omdat ik (terug)verhuisd ben naar mijn geboorteplaats. Grappig, dat je tegen mensen aan kunt lopen, op plaatsen waar je ze totaal niet verwacht. Helaas hadden we niet veel tijd om bij te kletsen, maar we beloofden elkaar om dat snel in te halen. (en dat hebben we ondertussen al meerdere keren gedaan 🙂 )

Door die onverwachte ontmoeting kwamen natuurlijk herinneringen naar boven. En wat ik me vooral herinnerde was dat zij dezelfde liefde voor Italië hebben als ik. Zij zijn totaal verliefd op Toscane. En, denk ik aan Toscane, dan denk ik aan mijn vakanties in dat mooie deel van Italië.

Net als zoveel Italiëgangers heb ik vaak mijn vakantie doorgebracht in Toscane. Maar mijn tripjes gingen niet naar het bekende deel van Toscane, waar zoveel toeristen naar toe trekken. Nee, ik was verliefd geworden op het zuid westelijke deel van Toscane; de Maremma.

Voor mij is de Maremma niet een deel van Toscane, maar een regio op zich. Zo anders dan ‘Noord Toscane’ en met een zo’n eigen cultuur en natuur. Toen ik voor het eerst in de Maremma kwam, was het nog helemaal niet zo toeristisch als nu. Nederlanders bleven binnen de 1000 km grens, dus boven in Toscane in de omgeving van Firenze en Pisa. De Italianen zelf trokken wel graag naar Maremma voor hun vakantie. Én onze koningin Beatrix en haar gezin, die hadden (hebben) een eigen huis op het schiereiland Monte Argentario.

De Maremma was, en is nog steeds, een heerlijk deel van Italië en heeft alles wat je zoekt als je op vakantie bent; zon, zee, mooie natuur, heerlijk eten, wijn en dolce far niente.

Wij (mijn toenmalige partner en ik) kwamen de eerste keer in Toscana/Maremma terecht in Castiglione della Pescaia, op de camping ‘Maremma sans Souci‘. Toen nog een kleine campeggio, heerlijk gelegen in een pijnbomenbos en direct aan zee. Toen wij incheckten vertelde de man aan de receptie ons dat er dit jaar héél veel Ollandesi op de camping waren; met ons meegerekend, hadden ze wel acht Nederlandse gasten! Ik heb de lieve man toen maar niet verteld dat wij heel erg blij waren met zo weinig Nederlanders om ons heen.

We kregen een super plek voor onze tent; in het bos, onder de pineta, op nog geen 100 mtr van zee. Dolce far niente!

De eerste avond al werden we dikke maatjes met de campingbaas – die een klein beetje Nederland sprak – de ‘chief of staff’ en de rest van het team.

Elke morgen stapte de ‘chief of staff’ op zijn Vespa en deed een rondje over de camping, terwijl hij iedereen enthousiast begroette met een  ‘Buongiornooooo!’ ’s Avonds zijn we vaak uitgenodigd en werden er regelmatig een paar flessen ontkurkt, samen met de chief en z’n team. De chief had een vriendin, en samen ‘hokten’ zij in een caravan in de buurt van onze tent. Erg gezellig. Omdat mijn (ex)partner gek was op F1, de Tour de France, de EK’s en WK’s en ik zelf ook geen hekel heb aan deze sporten, werden we vaak door de campingeigenaar en de staff uitgenodigd om samen met hen te genieten van sport en vino. Dat waren ook de avonden/nachten waar we Grappa, in al zijn soorten en smaken, hebben leren drinken 😉

Jarenlang, op veel van onze trips door Italië, kwamen we, hoe dan ook, altijd voor een paar dagen uit op ‘Maremma sans Souci’. Altijd waren we welkom, en kregen we een heerlijk campingplekje – ondanks het bord ‘completo’ bij de ingang – en altijd werden we hartelijk begroet met “Aah, gli Ollandesi !!”

campeggiomaremmasansouci.jpg

Camping ‘Maremma Sans Souci’ is ondertussen uitgegroeid tot een grote camping en het gaat goed met onze vrienden. Nog altijd is het er heerlijk en mooi. Maar die special touch van toen, die is er niet meer, voor mij. Natuurlijk, ik ben veranderd, mijn leventje is veranderd, mij traveling is veranderd, dus logisch dat de klik er niet meer is. Maar de mooie herinneringen zijn er nog steeds. En ik zal ook iedereen die op zoek is naar een mooie camping aan zee, in Toscane, aanraden om door te reizen naar de Maremma en een plekje te reserveren (want dat moet tegenwoordig wel) op ‘Maremma sans Souci’. Ik weet zeker dat de campinggangers er een heerlijke tijd zullen hebben.

Ik betwijfel of de chief of staff nog rondrijdt op zijn Vespa, maar ik hoor nog steeds zijn ‘Buongiornoooo !’

Buon Viaggio !
Ir.

 

Add:
Tuscany has so much to offer for a great vacation. And for those who love good food, “Tuscany is a good starting point for exploring the best in Italian food” as Sara Baker so truly said.
So to complete my ‘Tuscany-tour’ here a 50 good (food) reasons to visit Tuscany.
Enjoy Tuscany, eating like a local! on Tuscanycious.it

Als je website niet (meer) functioneert… oftewel…kriebels

Ken je dat, die kriebel die je langzaam voelt opkomen in je lijf omdat iets wat je al heel lang wilt, maar niet wil ‘lukken’?
Kriebel die vanuit je voeten omhoog kruipt en wanneer die kriebel in je buik blijft hangen, weet je het GRRRR, je irritatielevel staat op high.

Al maanden kruipt mijn level langzaam van low naar high en vanmorgen stond hij dus tops.
Wat is de aanleiding, de reden?, hoor ik je vragen.
Nou, ik had een website, maar die functioneert al een tijd niet (meer)! Door omstandigheden heb ik ‘m uit de lucht moeten halen. Het idee was, dat de site zou worden overgezet en omgebouwd, zodat ik weer fris van start zou kunnen gaan. Zelf de touwtjes weer in handen en de site restylen naar mijn idee en doel.
Klinkt simpel, zou je zeggen. In principe is dat ook zo, zij het dat de ‘externe factoren’ niet zo lekker meeliepen. Met het bekende gevolg; geen site en dus niets kunnen posten.

Al een hele tijd speelt de gedachte van het opzetten van een blogsite, in plaats van een website, door mijn hoofd. Het realiseren ervan heeft ook lang op zich laten wachten. Soms werkt (ook) je gezondheid even tegen. Maar…. Vandaag heb ik eindelijk de daad bij het woord gevat en zie hier, mijn eerste blog op “Girl on (Italian)Tours” is een feit! Yeuh!

Maar, wie is die girl achter “Girl on (Italian)Tours” eigenlijk? Een kleine introductie lijkt me handig..

Wie ben ik?

Ik ben Irma. Bella Italia heeft mijn hart gestolen en ik vind het heerlijk om op reis te gaan of citytrips te maken. Ik ben gek op mijn twee katten, DJ en Diaz, rijd rond in mijn Cinquecentootje, leef mijn leventje vega(n) en communiceer me een slag in het rondte, zowel vanuit werk als privé 🙂

Zo, de kop is er af!
De eerste post. Ik vertel je vanaf nu graag meer over wat ik doe en wat me zoal bezig houdt
Volg je me? Leuk!

Tot gauw!
Ir.